Laatste nieuws

NieuwSSSflitSSS 2019/2020 nr. 1
SSS nieuws
Lees hier de eerste NieuwSSSflitSSS van het seizoen 2019/2020, met belangrijke info over het jubileumjaar van SSS. SSS viert dit seizoen feest! Het ...
Lees meer
Advisie/SSS haalt Cas Abraham terug naar Barneveld
Heren 1
Cas Abraham speelt dit seizoen voor Advisie/SSS. Na eredivisie-avonturen bij het Talent Team en Draisma Dynamo keert de 20-jarige Barnevelder terug ...
Lees meer
Barrooster 2019 staat online!
CheerSSS
Het barrooster voor de eerste helft van het seizoen staat weer online! Dus graag samen met je team er voor zorgen dat we te allen tijde barbezetting ...
Lees meer
SSStartdag - 7 september 2019
Activiteiten commissie
Volleybalvereniging SSS bestaat op 10 april 2020 precies 60 jaar. Het jubileumjaar start op zaterdag 7 september officieel met de SSStartdag. Vanaf ...
Lees meer
Trainingrooster
Zaalplanning
Beste allen, Het is zover! Het nieuwe trainingschema staat op de site; zie TEAMS -> Trainingsrooster Maandag 2 september 2019 starten alle ...
Lees meer
Advisie/SSS presenteert zich op SSStartdag (7 ...
Hoofdcategorie
Zaterdag 7 september wordt de vernieuwde selectie van Advisie/SSS gepresenteerd op de SSStartdag van de vereniging. De Barneveldse hoofdmacht speelt ...
Lees meer

Ei ei ei

Op een zonnige dag vertrokken we zaterdag weer eens richting het oosten. Ditmaal gelukkig niet naar Twente, waar sprookjes sterven. Nee, ditmaal mochten we naar de Achterhoek. Even spannend was het wel, toen we het Twentekanaal over moesten steken. But we made it! Eibergen werd bereikt.

Eenmaal aangekomen bij de hal viel het allereerst op dat de sneeuwpop die we vorig jaar bouwden, helaas niet meer onder ons is. En jullie weten wat we doen als we verdrietig zijn. Eten. De broodjes, rijst, salades en pasta’s werden uit de tassen getoverd. De meest verrassende groente van zaterdag was Bonduelle’s Mexico Melange. Een opmerkelijke maar overigens prima keuze om het energielevel voor de wedstrijd op peil te brengen.

Tegen een uur of 17.00 bewogen we ons richting de kleedkamer die klaarblijkelijk niet voor ons bestemd was. Toen we vervolgens de zaal betraden, leek het alsof we daar ook niet zo gewenst waren #doorlopen. Anyhow, we waren vastberaden om de vloek van Twente niet ook de Achterhoek te laten binnendringen. Wat ons betreft was er – met uitzondering van de nieuwe N18 dan – geen doorgang tussen deze twee regio’s. Zou het een eitje worden voor de Barneveldse kippen in Eibergen?

De scheidsrechters hadden waarschijnlijk geen plannen verder die avond, aangezien ze lekker rustig aan deden. Zo tegen 17.50 liepen wij inmiddels wel een beetje op eieren. Om 18.00u spelen in de Achterhoek betekent dat je sowieso al laat thuis bent; dan wil je in ieder geval op tijd beginnen. Gelukkig stond de scheids open voor feedback en vond hij dat het om 17.50 inderdaad wel eens tijd was om te gaan inslaan. De eerste scheids was nog even gezellig aan de klets, dus het tossen kwam later nog wel. Juist. Misschien moest hij gewoon nog even zijn ei kwijt. Adem in, adem ei…uhh uit.

Met de haren strak in model (waaronder een prachtige vissengraat) stonden we langs de witte lijn, klaar om een potje te gaan ballen. En nee, we waren niet benieuwd. We keken het ei niet uit het gat. Gewoon, zin in!

De eerste set begonnen we zwak. We liepen achter de (f)eitjes aan. Het lukte ons niet om de foutenlast aan eigen kant laag te houden. En laat dat nou net het hele eiereneten zijn. We verloren de set met 12 – 25. Maar je weet wat ze zeggen, een wijze hen legt ook weleens een ei in de brandnetels.

Ondanks het ruime verlies van de eerste set, kozen we geen eieren voor ons geld. We wilden met vier of vijf punten terug naar Bareveld, dus we wisten wat ons te doen stond. De tweede set gingen we al een stuk beter van start. Het ei wil wijzer zijn dan de kip, maar vanaf de tweede set bleken de kippen uit Barneveld het wijst te zijn. Dit resulteerde in 25 – 13 winst voor ons.

Het ei van Columbus was gevonden. Onze passing en verdediging waren een stuk beter op orde en met onze aanval wisten we de zwakke plekken bij onze tegenstander te vinden: eggcelent! Ook in de derde set was alles koek en ei. Het werd geen een keer echt spannend en we pakten de set met 25 – 18.

Één ei is geen ei, twee ei is een half ei, drie ei is een heel ei. En omdat met een half ei naar Barneveld terugrijden ook zo gaat stinken, gingen we voor het hele ei via drie gewonnen sets (en nee, liever niet in de vorm van een vijfsetter). En dat lukte! We wonnen ook de vierde set, met 25 – 13. Ei goed al goed.

Met vier i.p.v. vijf punten in tha pocket stapten we met een dubbel gevoel weer in de auto’s naar huis. Maar je weet wat ze zeggen: men kan geen omelet maken zonder eieren te breken. Van twaalf eieren kwamen dertien kippetjes. Een meevaller dus.

Hoewel er zaterdag wel een vissengraat aanwezig was, ontbrak het ons aan een ruggengraat. We eindigden zonder nadenken wederom bij de gouden M. Ditmaal in ons stamrestaurant bij Apeldoorn-Zuid. Nadenken over wat we wilden eten hoefden we ook niet #reddeplofkip #v(egg)ie. Alsof nog niet iedereen er helemaal aan kan wennen, was het overigens wel opmerkelijk dat de MacVega’s aan een apart tafeltje plaats moesten nemen. Wat dat nou weer te betekenen had…

Maargoed, het ei is uit. We kunnen geen eieren meer zien. Komende zaterdag spelen we tegen eieren die uit andere kippen zijn gebroed. Dan spelen we namelijk de tweede ronde van de nationale beker tegen Zaanstad (eerste divisie) en Veracles (topdivisie). Komt dat zien! Laat de kippen vliegen!

0
0
0
s2smodern

Heet, heter, heetst

Nieuwe week, nieuwe kansen. Dat was ons (niet-Twentse) motto na de nederlaag van vorige week. Hebben jullie het goede nieuws trouwens ook vernomen? De NS is een proef gestart om ook in het Twents te gaan omroepen!! Dat wordt over een maandje met de trein naar Borne dus. ‘Beste leu en wichter, goeiendag!’

Na onze tweede fotoshoot dit seizoen (bedankt Jeroen!) volgde dinsdag een uitgebreide teamsessie om de wedstrijd en het verloop van het seizoen te bespreken. We blijven vrouwen hè. Nadat iedereen zijn zegje had gedaan, was het tijd om nog even een half uurtje te trainen: niet lullen, maar poetsen (of toch allebei?).
Na een fanatieke training op de donderdag waren we klaar voor zaterdag: matchday! Met dank aan de analyse van Joost op vrijdagavond wisten we wat ons te wachten zou staan tegen VoCASA. Nummer 4: linkshandig. Check! Nummer 3: slaat alles naar linksachter. Check! Setter: heeft een hekel aan duiken. Check! Een goed begin is het halve werk.

Toen iedereen omgekleed en uitgeteld (nee niet moe, gewoon klaar met tellen) was, konden we van start gaan. De warming-up vond plaats onder het genot van wat gezellige Oktoberfest-gerelateerde plaatjes. Zo voelde het toch alsof Paul er ook even bij was #bier! En kon een aantal van ons alvast in de juiste stemming komen voor later die avond #bier! Gelukkig was er goede vervanging voor Paul geregeld; assistent-coaches Luuk en Jort waren van de partij #bi..ehm..jzondergoedeminisvandeweek! Toppers!

Hoewel we vorige week het een en ander aan te merken hadden op de sporthal in Denekamp (grijze lijnen, harde muziek etc.), moeten we toegeven dat het ditmaal ook niet echt een pretje was om in onze eigen hal te spelen. Enige reflectie is op zijn plaats dus. Met 27 graden op de thermometer nam de temperatuur in de Meerwaarde tropische waarden aan. Een Meer-tropische-waarde. Een Tropische Meerwaarde. Nou, u begrijpt het wel. Het was warm. En daarom willen wij alle aanwezigen – die met de parels op het voorhoofd op de tribune zaten – een extra warm applaus geven.

Tijd voor wat inhoudelijk verslaggeving. Om te beginnen bij het begin, vangen we aan met het slechte nieuws: de eerste set. Na twee prachtige serves van Luuk en Jort, vond een matige, langzame start plaats aan onze kant. VoCASA kon hierdoor lekker in het spel komen en wij liepen een beetje achter de feiten aan. Halverwege de set wisten we bij te komen en zelfs hier en daar een puntje voor te staan. Dit mocht helaas niet baten; wij trokken aan het discutabele kortste eind (25 – 27).

Niet getreurd, er waren nog meer sets te gaan. Na, voor zover dat mogelijk was, weer iets afgekoeld te zijn na de opgelopen gemoederen eind eerste set, maakten we ons op voor revanche. En zo gezegd, zo gezweet, zo gedaan! Alsof het niets was, pakten we een 11 – 2 voorsprong. Huh? Hoe je de ene set nipt kan verliezen om de volgende vervolgens dik te winnen is ons nog steeds een raadsel. Maar het gebeurt vaker in het volleybal. Bij de Oranje dames bijvoorbeeld. En zo ook bij ons (hier zijn wel meer overeenkomsten te zien natuurlijk..). Anyhow, we wonnen de tweede set met 25 – 12. Bruut!

Ook in de derde en vierde set kwamen we niet echt in de problemen. Al kwam de winst ons niet zomaar aanwaaien, we moesten hard werken. En dat deden we dan ook. Onverwachte ballen toch nog pakken, kunstjes zoals de bal hooghouden via je rug, je moet het maar kunnen. Onze vechtlust werd beloond met 25 – 21 en 25 – 13 winst. Dat betekende helaas geen rondje van Joost, maar wel vier punten. Hoera!

De avond ging van heet, heter, heetst naar kort, korter, kortst (of geldt dat eerste dan nog steeds?) Gelukkig zijn volleybalbroekjes ook uitermate geschikt om verrassingen onder de dirndl te voorkomen. Niets aan het handje dus #bier!

Deze week maken we ons op voor het potje dat we komende zaterdag om 18.00 in Eibergen gaan spelen. En het is hoog tijd voor ons eerste uitzege denken we zo, dus we zijn van plan een flink aantal punten mee te nemen uit de Achterhoek.

Oh ja, heeft u al een groot rood kruis in uw agenda staan op 27 oktober? Dan spelen wij namelijk de tweede ronde van de beker in onze eigen Meerwaarde. Om 12.30 vangen we aan tegen het eerste damesteam van Zaanstad (eerste divisie) en om 16.30 tegen Veracles dames 1 (topdivisie). Hopelijk tot dan!

0
0
0
s2smodern

Drie op geen rij

Er was eens een volleybalteam dat op een mooie zonnige zaterdagmiddag naar het verre oosten vertrok. Daar in de hoofdstad van gemeente Dinkelland…werd het sprookje waarin zij leefden helaas bruut verstoord. Bruut ja. ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’, nou dat kwam er helaas niet van. Na tweemaal overtuigend met 4-0 te hebben gewonnen in onze eigen hal, kwam er afgelopen zaterdag een einde aan de W van winning streak.

Lag het aan de voorbereiding? Deze was in ieder geval niet ideaal. Geen een keer waren we tijdens onze trainingen compleet. Zo schakelde – om misverstand(skiez)en te voorkomen – een brute tandarts onze libero Roelinda uit en kende de week voor een aantal van ons andere obligaties, variërend van cursussen tot huwelijkskring tot schoolverplichtingen (voor zover je een dagje in Lille rondstruinen een verplichting mag noemen tenminste).

We trainden dus met een iets kleiner clubje dan normaal. Hoewel we uiteraard graag compleet trainen, had dit wel de perfecte voorbereiding moeten zijn op ons duel tegen Devoko; ook tijdens onze wedstrijd zouden we namelijk niet compleet zijn en Chantal en Mylène moeten missen.

Waar het in ieder geval niet aan lag, was de aandacht voor onze mascotte Diesel. Hij werd donderdag extra verwend door zijn baasje, want #DIERENDAG!:). Woef!

Normaal gesproken is zaterdag de leukste dag van de week, want dan zien we elkaar en onze andere volleybalmaatjes weer. Vorige week was het echter al een dagje eerder feest. Vrijdag zagen we tijdens het Diner Rouler van de club namelijk al veel van onze volleybalmaatjes én aten we allemaal lekkere dingen, waaronder ananas. Of was het nou ènènès?

Anyway, na een gezellige avond brak de zaterdag aan en zouden wij om 17.30 onze eerste uitwedstrijd van het seizoen tegen Devoko dames 1 spelen. Tijdens de lange rit naar het verre oosten werden er harde (en hier en daar wat Marokkaanse) plaatjes gedraaid. De optimale voorbereiding op de wedstrijd, bleek later, toen er in de sporthal in Denekamp precies dezelfde nummertjes voorbij kwamen. Ook dit kon dus geen roet in het eten hebben gegooid..

Maar wat dan wel? We willen verder niet zeuren, maar misschien grijze lijnen? Wellicht is het een Twentse traditie, maar wij raakten er wel een beetje van in de war. Ook de keiharde muziek tussen de punten door en het oorverdovende gefluit van de scheidsrechter deden onze hersencellen af en toe zo hard trillen dat nadenken moeilijk was. Daarnaast was er geen AA’tje of fristi’tje te vinden in het verre oosten. Man, man, man.

Goed, omdat we in een wedstrijdverslag toch wel iets over de wedstrijd moeten vertellen, bij deze een korte samenvatting. De dames van Devoko wisten ons vanaf begin af aan serverend sterk onder druk te zetten. De pass aan onze kant was daardoor niet op orde en het lukte ons eigenlijk de hele wedstrijd niet om dit weer goed op de rit te krijgen. Ook slaagden we er niet goed in om moeilijke ballen op te lossen, waardoor onze eigen foutenlast te hoog lag. De Denekampers kwamen ondertussen lekker in het spel na de eerste set gewonnen te hebben en wij slaagden er niet in om terug te slaan. Het resulteerde in een teleurstellend 4-0 verlies voor ons. Kortom: A’j t earste knoopsgat mist, krie’j t buis nich too.

Gelukkig stonden er na de wedstrijd chocoladepepernootjes op ons te wachten in de kantine. Tevens volgde er nog een bezoekje aan de McDonalds, want verdriet weg eten: dat kan je nooit genoeg! Uiteraard werd in het kader van dierendag de vegetarische McChicken genuttigd, welke overigens precies hetzelfde smaakt als de gewone versie (STOP DE PLOFKIP!#DIERENDAG). Na deze maaltijd hadden we de pruimen op en was het tijd om de paling in te pakken. Op naar Barneveld.

Aankomende zaterdag zijn we weer te aanschouwen in onze eigen hal, om 17.00u. Het wordt een paars-groen potje, want we spelen dan tegen VoCASA dames 2. Laat die prinsen op hun witte paarden maar komen, want zaterdag gaan we proberen ons sprookje weer op te pakken. Tot dan!

0
0
0
s2smodern

De W van winning mood

Nog nagenietend van onze eerste 4-0 zege in de competitie, begonnen we afgelopen dinsdag weer vol goede moed met de voorbereiding op ons volgende duel. Joost kon de training zelf helaas niet verzorgen, maar gelukkig was heren 1-speler Jeffrey Klok daar ter vervanging. Een andere trainer betekent meestal ook andere oefeningen, zo ook deze keer. Zo werd Smashbal bij menig speelster geïntroduceerd, evenals de term botsen (Nederlandse vertaling voor deze Vlaamse uitdrukking: stuiteren). Hopelijk was dat niet ons eerste én laatste potje Smashbal; het blijkt immers alleen al erg leuk om verhit BOTSEN BOTSEN BOTSEN door de zaal te roepen.

Donderdag werd de training zoals gewoonlijk weer verzorgd door Joost. Alhoewel, helemaal gewoon was het niet. Joost had namelijk versterking meegenomen: Paul Boshuis. En dat was niet eenmalig. Met onze eerste wedstrijden hebben we Paul enthousiast weten te maken en daarmee een nieuwe assistent-trainer/coach aan de haak geslagen. En hoewel dat niet altijd het geval is bij mannen aan de haak worden geslagen, hoeven we denk ik niet uit te leggen dat we met deze vangst erg blij zijn. Welkom, Paul!

Voordat we het wisten was het alweer zaterdag, of zoals ons social mediateam het graag aankondigt: MATCHDAY. Rivo Rijssen dames 1 stond deze zaterdag op het programma. Een gewaagde tegenstander veronderstelden we, want dit team kwam vorig jaar nog uit in de eerste divisie. Een makkie zou het dus niet worden; we moesten onze beste beentjes (en keeltjes) voor zetten. Voor een aantal speelsters moesten de stembanden sowieso al worden opgewarmd voor de geplande tante-Joke-karaoke-show later die avond. Het was dus de ultieme oefensessie: HUP GROEN!

Lange rally’s komen en lange rally’s gaan. Om een lange rally…ehh een lang verhaal kort te maken: de eerste set resulteerde in 25 – 18 winst voor ons. We moeten toegeven, de dames uit Rijssen hielpen ons enigszins door zelf veel fouten te maken. Zo kregen we van onze eerste tien punten er zes cadeau. Maar om niet alle credits bij de tegenstander neer te leggen; we speelden de set zelf netjes uit. Die was binnen!

De tweede set verliep niet heel anders dan de eerste. Rivo Rijssen begon de set wederom niet sterk en wij hadden – zoals Joost het gezegd zou hebben – ons boeltje op orde. We liepen al snel uit naar een stand van 6 – 1. De tegenstander herpakte zich echter en wist een inhaalslag in te zetten waardoor de stand even gelijk op ging. Met de hete adem uit Rijssen in onze nek wisten we in een reeks goede aanvallen en serves weer een gat te slaan en het niet al te spannend te maken. Zo pakten we ook de tweede set met een stand van 25 – 19.

De derde set wisten we binnen te hengelen met een spannende 25 – 23. Het was wel even zweten, want door een te hoge foutenlast aan eigen kant kwamen we op een achterstand van 15 – 18. Gelukkig wisten we ons te herpakken en vochten we ons langzaam terug. Een slimme prikbal zorgde voor de winst van een lange rally en daarmee ook de set. En laten we dat nou net dinsdag geoefend hebben; Jeffrey bedankt!

De winst was in feite al binnen, maar na de eerste drie sets gewonnen te hebben, waren we gebrand om ook dat vijfde puntje in Barneveld te houden. Door ons eigen spel met lef te blijven spelen en mooie aanvalsacties te laten zien, lukte dit en wonnen we ook de laatste set met 25 – 20. BRUUT!

Nog steeds in de winning mood staan we momenteel eerste in de competitie met een maximum van tien punten uit twee wedstrijden. Als dat zo doorgaat, belooft het een duur seizoen voor de coach te worden..

Na de winst goed gevierd te hebben, maken we ons deze week op voor onze eerste uitwedstrijd van dit seizoen. Zaterdag reizen we namelijk af naar de hoofdstad van de voor ons welbekende gemeente Dinkelland: Denekamp. We spelen daar om 17.30 tegen TiMax/DeVoKo dames 1, een nieuwkomer in onze competitie en onbekend voor ons. Benieuwd of wij ook buiten onze eigen Meerwaarde weten te presteren? Kom ons dan vooral aanmoedigen - goed te combineren met een dagje sightseeing in Twente (Goa stoan a'j veur Twente bint!). Wij hebben er in ieder geval zin in om weer wat moois te laten zien!

0
0
0
s2smodern

De W van altijd willen winnen

Daar sta je dan. Je zag dit moment al zo vaak in je dromen. Daar is het dan. 22 September, de dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier. Ben je er klaar voor? Kun je dat ooit echt zijn?

Alles gedaan om je voor te bereiden (trainingsweekend, SSStartdag, oefenpotjes, trainingen, sportschoolbezoekjes etc.). Je belooft dat je alles zult geven. Iedere stap die je zette leidde naar hier.

Door de regen en de wind...oké, stop even met meezingen. Heel leuk dat Koningslied (en best wel toepasselijk), maar laten we eerst even wat zaken op een rijtje zetten voordat we het lied weer hervatten. Want wie stonden daar dan, op 22 september? Veel trouwe – en nieuwe – supporters hebben al van onze nieuwe samenstelling kunnen genieten, maar voor wie nog geen tijd voor ons heeft vrijgemaakt, hier even een update.

Eind vorig seizoen hebben we afscheid genomen van een vijftal speelsters. Daniëlle probeert momenteel uit hoe de kleur roze haar staat bij de Flamingo’s en Lisanne voorziet nu de aanvalsters van Dynamo dames 1 van set-upjes. Sandra is naar dames 2 vertrokken om te proberen nog een keer kampioen te worden in de derde divisie en speelt dus nog steeds in het groen. Ook Heleen en Danisha spelen nog steeds in het groen (maar dan nèt een beetje minder mooi groen) bij Alterno, waar ze hun talent verder ontwikkelen. Daarnaast hebben we naast deze speelsters ook Bart uit moeten zwaaien als onze assistent-trainer, zodat hij meer tijd kan investeren in zijn eigen volleybalcarrière bij Dynamo. Kan hij in die extra tijd mooi in de gaten houden of Lisanne het Omnisport niet afbreekt.

Veel mensen uitgezwaaid dus (je zou er een lamme arm van krijgen), maar gelukkig ook veel nieuwe mensen mogen verwelkomen bij ons team. Maar wie dan precies?!

New in:

  • Deel 1, afkomstig uit het warme, groene nest: Sanne van Delen, Rachel Florijn, Roelinda Nicolai en Maartje Koudijs.
  • Deel 2, afkomstig van onze zuidelijke, blauwe onderburen uit Wageningen: Yolenthe van Heck, Charlotte de Feiter en Frouke Jansen.
  • Deel 3, afkomstig uit SSS dames 1 maar sinds 17 augustus 2018 bekend onder een nieuwe naam: Mylène Schaap (voorheen Van der Sloot).
  • Deel 4, afkomstig uit heren 7 van SSS: de enige echte Paul Boshuis, onze nieuwe assistent trainer/coach.

En tot slot, not new in/oud goud: Geralde van de Bunt, Chantal Jongetjes, Nienke Cornelissen en Joke Hahn. Ook de positie van trainer en coach is ongewijzigd gebleven met Joost Samsom aan het roer.

Niet alleen de samenstelling van dames 1 is veranderd, ook de yell is aangepast. ‘HOE-HA’ heeft na een decennium plaatsgemaakt voor ‘BRUUT’. Mede mogelijk gemaakt door een gezellig weekend op vakantiepark de Katjeskelder. En hoewel de yell uiteraard perfect aansluit bij de BRUTE kracht waarmee wij onze tegenstanders zullen verslaan, schuilt er ook een diepere lading achter deze kreet. Wij hopen aan het eind van de competitie namelijk met champagne te kunnen proosten en laat Bruut nou nét een heerlijk champagnemerk zijn. Logisch verhaal, toch?!

Dat gezegd hebbende, nu door naar een andere stand van zaken: de stand van afgelopen zaterdag. Na een goede voorbereiding leefden we vol vertrouwen naar onze eerste competitiewedstrijd toe. Met name het winnen van de eerste bekerronde gaf ons het gevoel klaar te zijn voor het ‘echte’ werk. Met twaalf vrouw sterk begonnen we aan de wedstrijd tegen Dynamo dames 2. Yanissa was er uit dames 2 bij om ons team te versterken, daar waar Maartje het helaas door haar wedstrijd met de meisjes A niet redde om op tijd aanwezig te zijn.

In de eerste set pakten we direct een voorsprong van een aantal punten, welke we helaas al snel weer uit handen gaven in een serie van eigen fouten. In het verdere verloop van deze set liep de stand gelijk op. In de eindfase wisten we met een paar mooie aanvallen de setwinst te pakken: 25 – 22.

In de tweede set liep de stand aanvankelijk gelijk op. We waren aan elkaar gewaagd, wat resulteerde in soms spannende, lange rally’s. Halverwege deze set vonden we het echter wel mooi geweest en sloegen we een aardig gat door zeven punten op rij te scoren. De dames van Dynamo scoorden nog een aantal punten, maar wij pakten de set uiteindelijk met 25 – 19.

De derde set is altijd een gevaarlijke, maar we maakten ons weinig zorgen. En dat bleek terecht. Met name door de hoge foutenlast aan Apeldoornse zijde kwamen we op een 10 – 1 voorsprong. We lieten ons hierdoor niet misleiden en hielden onze eigen zaakjes op orde. De passing lag in het algemeen goed, waardoor alle aanvallers bediend konden worden. Ook de spelers op de reservebank droegen hun steentje bij. Perfect op het commando van de fotograaf gingen de handjes enthousiast de lucht in (kom op, kom op!), waarop de fotograaf fanatiek plaatjes begon te schieten vanaf de achtergrond. Dat leverde niet alleen een prachtfoto op, het enthousiasme gaf de speelsters in het veld ook die extra boost. We wonnen de derde set dan ook met 25 – 18.

Nog één set te gaan. Vier of vijf punten. Zelf ons drinken betalen of een rondje van Joost. U snapt wel waar we voor gingen.. Hoewel Dynamo niet opgaf en ons echt wel tegenstand bood, bleken wij ook in de vierde set de betere. Waar we de Apeldoorners af en toe toch terug lieten komen, herpakten we ons steeds weer en behielden we een kleine voorsprong. Met 25 – 20 wonnen we ook de vierde set en hielden we de eerste vijf punten in eigen huis. Een goed begin!

Komende zaterdag (29 september) spelen we wederom een thuiswedstrijd en kunt u ons weer aanschouwen in de Meerwaarde, om 17.00u tegen Rivo Rijssen. Komt dat zien, kom op, kom op! De W van willen winnen, drie vingers in de lucht, kom op, kom op...

0
0
0
s2smodern

#tranenmettuiten

Na vele wedstrijden en trainingen was het vorige week dan zo ver: de week van de laatste trainingen en wedstrijd van dit seizoen. Vorige week zaterdag speelden we onze laatste wedstrijd thuis in de Meerwaarde tegen niemand minder dan de overduidelijke kampioen uit onze poule. In de allereerste wedstrijd van dit seizoen verloren we vrij dik tegen dit team uit en in Wierden. We hoopten in onze laatste wedstrijd toch wat meer weerstand te kunnen bieden en wellicht ons seizoen met winst af te kunnen sluiten. Dat laatste is helaas niet gelukt, WVC bleek de sterkere in het duel. Maar helemaal met lege handen sloten we het seizoen gelukkig niet af; we wisten de dames uit Wierden toch nog één puntje af te snoepen.

Deze laatste thuiswedstrijd betekende niet alleen het einde van dit seizoen, maar ook het einde van dames 1 voor een aantal uit ons team. Na jarenlang van ze genoten te mogen hebben in dames 1 speelden Sandra en Daniëlle speelden tegen WVC hun laatste wedstrijd in dit team #tranenmettuiten. Daarnaast heeft Bart van Garderen besloten te stoppen als onze trainer en neemt hij na drie leuke en leerzame jaren ook afscheid van ons. Ontzettend bedankt voor jullie inzet de afgelopen jaren; we gaan jullie zeker missen!

Een bedankje voor een aantal andere mensen is hier ook wel op zijn plek. Zonder vrijwilligers geen SSS – dus ook aan hen nogmaals: BEDANKT! Als laatste willen we ook onze sponsoren bedanken (dit begint wel heel erg op een speech van de Oscars te lijken..). Zonder jullie geen (aangekleed) team, dus bedankt voor alle kledij, steun en support! En ITS in het bijzonder: bedankt voor de nodige dosis spierpijn dit seizoen.

Aanstaande donderdag sluiten we het seizoen nog even echt goed af met een BBQ en daarna gaan we in de nieuwe teamsamenstelling trainen ter voorbereiding van het nieuwe seizoen. Hoe het team er volgend jaar precies uit zal zien, blijft nog even een verrassing. Maar hopelijk zien we jullie komend seizoen weer op de tribune bij de girls in green. Tot de volgende!

0
0
0
s2smodern

Apeldoorn-(Z)uid

Zaterdag 14 april, de laatste uitwedstrijd van dit seizoen stond op het programma. Voor de laatste keer dit jaar reden we langs ons stamcafé in Apeldoorn richting de sporthal. Naja, sommigen van ons dan. Anderen sloegen uit paniek al bij de eerste beste afslag waar Apeldoorn opstond af en namen de toeristische route over de Veluwe richting de Alternohal.

Nog een keertje knallen bij een uitwedstrijd, dat was toch wel ons doel. En om op zaterdag dat doel te kunnen bereiken, is de voorbereiding op vrijdagavond vaak ook al van essentieel belang. Zo kwam een enkeling uit het team erachter dat je op zaterdag beter speelt als je de avond daarvoor een snackmix zonder kaassoufflés bestelt en dat rondjes rijden in een ronde parkeergarage ook een bijkomende succesfactor blijkt te zijn.

Toen we zaterdags om 16.30u (of was het nou 07.00u?) het veld betraden, gingen we goed van start. Bij Alterno zaten er af en toe aardig wat gaten in de verdediging, waar wij dankbaar gebruik van maakten. Voor we het wisten, was de set de voorbij. Zo ook de tweede set. Kijkend op de klok concludeerden we dat we lekker op tijd konden eten vanavond als we op dit tempo door zouden gaan. Ook niet verkeerd!

Helaas ging het in de altijd gevreesde derde set wat minder en lieten we de dames van Alterno bij blijven. We maakten zelf te veel fouten en de tegenstanders maakten daar op hun beurt weer goed gebruik van. We verloren deze set met 19-25.

In de vierde set werd de draad gelukkig weer opgepakt en konden we de winst binnenhalen. We hadden zelfs tijd om tijdens deze set (wel aan de kant natuurlijk) wat niet-volleybalgerelateerde vraagstukken op te lossen, zoals de vraag wat ‘lijk’ ook alweer in het Engels is. Spoiler: niet te moeilijk denken. En denk aan Leiden. Daarnaast werden er gedurende deze set ook wat reclameborden geanalyseerd, wat ons tot de conclusie bracht dat gesponsord worden door Bakker Toet ons ook wel een leuk idee lijkt.

Al met al een prima zaterdag zo. Zonde van de set die we hebben laten liggen, maar desalniettemin vonden we dat we de vier punten toch even moesten vieren in Apeldoorn-Zuid. Dat is nooit een slecht idee.

Morgen spelen we onze allerlaatste wedstrijd van het seizoen in onze eigen Meerwaarde. Om 16.00u start de wedstrijd tegen niemand minder dan de kampioen uit onze poule: WVC dames 1. Er staat voor ons op de ranglijst weinig spannends meer te gebeuren dus we gaan lekker vrijuit spelen en er alles aan doen om er een leuk potje van te maken. Komt u ook gezellig voor een voorlopig laatste middagje Meerwaarde? Het is immers ook de laatste kans om enkele speelsters te zien shinen in ons team, dus we zien jullie graag!

0
0
0
s2smodern

Contact

Algemene zaken:
Paul Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl
Telefoon: 06-52323862

Jeugd TC:
Bert Glismeijer
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Henk-Jan Ebbers
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl
T
elefoon: 06-12079483

Heren TC:
Gepko Hahn
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)