Laatste nieuws

SSSinterklaasactie bij Rijnders Sport
SSS nieuws
Rijnders Sport heeft een Sinterklaasactie opgezet voor alle SSS-leden. Gratis je naam laten drukken op je gekochte shirt, jas of tas.
Lees meer
Trainingen voor seniorenteams vanaf 19 november
Corona nieuws
Vanaf donderdag 19 november is het voor volwassenen weer toegestaan om in viertallen te sporten, waarbij zij wel altijd 1,5 meter afstand moeten ...
Lees meer
SSSpeeltuin voor 3-5 jaar
Jeugdbestuur
Vanaf 28 november gaat SSS Barneveld starten met een pilot voor een eigen volleybalspeeltuin! Elke week zien wij veel broertjes, zusjes, vriendjes, ...
Lees meer
VerrassingstasjeSSS voor de Rozelaar: help jij ...
Hoofdcategorie
Een beetje op elkaar letten: het is al vaak gezegd de afgelopen tijd, maar daarom niet minder waar. Om anderen een (groen) hart onder de riem te ...
Lees meer
Bericht van het bestuur (7 november)
Bestuur
Het seizoen 2020/2021 zou in volle gang moeten zijn, maar in plaats daarvan ligt de competitie stil, kunnen de seniorenteams niet trainen en is de ...
Lees meer
Nevobo: geen wedstrijden meer in 2020
Wedstrijdsecretariaat
De Nevobo heeft vandaag (vrijdag 6 november) kenbaar gemaakt dat de competities voor Topdivisie en lager niet meer in november of december hervat ...
Lees meer

Plek 2 & p/d voor Dames 2

Spelen op een doordeweekse avond, het is niet iets waar we normaal gesproken naar uitkijken. Maar met het vizier op de 2e plek en het aantal benodigde punten in ons achterhoofd (5), waren we gebrand op een riante overwinning.

Op een tijdstip waarop sommige speelsters normaal nog op kantoor zitten, verzamelden we al in Elst. Een enkeling had door de chloorlucht in de kantine meer zin om te zwemmen, maar we besloten toch allemaal onze volleybalschoenen aan te trekken.

Met de hulp van libero Rachel - beter volleyballen dan werken - en de aanmoediging van ‘kleine’ Lisanne betraden we het veld. Joost nam naast Bertus plaats op de bank en samen zetten ze de boel op scherp: vanaf nu begint de voorbereiding op de p/d.

Het hele seizoen blijken we al een stel dieseltjes te zijn, die na een ietwat rustige warming-up zo halverwege de eerste set wel zijn warmgedraaid. Maar not today. Cynthia - ik speel altijd supergoed op een doordeweekse avond - zette de toon met haar service: 6-0.

We maakten het vanaf het begin vrij duidelijk dat we maar voor één ding naar Elst waren gekomen: een 4-0 zege. En aan de zijde van Gemini waren er maar weing hoopvolle gezichten. Of, zoals de speelsters zelfs zeiden: ‘als we zo juichen bij een in/uit bal, zou ik ons ook niet geloven’.

Het feestje aan onze kant duurde daarentegen vier sets lang. De wedstrijd was dan allesbehalve spannend of spetterend, de blijdschap na een punt was er niet minder om.

De scherpte bleef, ondanks dat we zelf continu het spel moesten maken. Cynthia nam ook in de derde set de leiding en binnen no-time stond er een 11-0 voorsprong op het bord. Niet veel later was met 25-12 de overwinning binnen.

Die laatste set was misschien wel het meest belangrijk. Deze set kon ons namelijk definitief verzekeren van de p/d-plek. Ook in deze set bestond er geen twijfel over wie de set zou pakken. Lisanne sjemde haar tweede bal van de wedstrijd in het gezicht van de tegenstander en Roelien en Laura bleven met het grootste gemak de ballen aan de buitenkant op de grond timmeren.

4-0!! Dat betekent dat we definitief de tweede plek hebben overgenomen en hier ook niet meer vanaf kunnen. Dat was wel een klein feestje waard in de kleedkamer, zo zal ook de rest van De Helster hebben gehoord. Even later werd ook in de MacDonalds de tweede plek gevierd onder het genot van hamburgers, kipnuggets en ijsjes. Zo is spelen op een doordeweekse avond zo gek nog niet.

Natuurlijk houden we nog stiekem in ons achterhoofd dat er een héle kleine kans is op de eerste plek. Maar, dat kan alleen als onze buren uit Renswouw een stunt uithalen tegen Waho. (Zet hem op! Niets leuker dan iemand van het kampioenschap afhouden toch? ;-) )

Zonder dollen: de tweede plek geeft ons recht op het spelen van promotiewedstrijden naar de 3e divisie. Op 6 mei gaan we de strijd aan met twee andere teams voor één ticket. Schrijf de datum vast in uw agenda, de locatie volgt!

En, komen jullie ons ook nog aanmoedigen tijdens onze laatste competitiewedstrijd van het seizoen? Op 22 april spelen wij (nummer 2) tegen Waho (nummer 1). Dat belooft een mooie afsluiter te worden en een goede oefenpot voor de p/d!

0
0
0
s2smodern

Dames 2 verliest van scheidsrec.. eh Renswouw

Laten we beginnen met vooropstellen dat je als team nooit een wedstrijd verliest door de scheidsrechter. Scheidsrechters zijn net mensen en kunnen nou eenmaal ook niet alles zien. Dat is niet erg, dat is menselijk. Scheidsrechters zijn bijvoorbeeld helden als ze dubbelfout durven aan te geven, omdat ze een bal niet hebben gezien. En ze maken soms fouten. Maar dat doen wij nog veel vaker in een wedstrijd. Dat is beter dan een kant kiezen op basis van je gevoel. Of de mens objectief kan zijn is een lastig vraagstuk. Eén die we na vrijdagavond met een volmondig: nee! kunnen beantwoorden.

SSS - Renswouw: het is een prachtig affiche. Eentje waar veel publiek op afkwam. Nadat wij eerst dames 3 de overwinning zagen behalen, konden we zelf het veld betreden. Iets later dan gepland begonnen we aan de wedstrijd. Met aan de ene kant een heel veld vol SSS-ers, aan de andere kant een half veld vol SSS-ers en een tribune voor 90% gevuld met SSS-ers.. voelde dit meer als SSS-SSS in Barneveld.

Rond 21.30 mochten we dan eindelijk van start. Of althans, Renswouw ging van start en wij moesten zelf nog even flink op gang komen. Twee keer knipperen met de ogen en we stonden 2-0 achter in sets. We kwamen erachter dat je niet kan winnen, als je niet binnen de lijnen kan serveren. Na 2,5 set lukte het ons om de foutenlast wat naar beneden te schroeven. En verrek: we hoefden alleen maar binnen de lijnen te serveren en Renswouw kwam er al niet meer uit. Twee ruime setwinsten later stond het 2-2 en kon de wedstrijd (lees: tie-break) beginnen.

Hoewel we (net als Renswouw) de hele wedstrijd al met verbazing keken naar die man op de bok, zijn er in die vijfde set heel wat klompen gebroken aan Barneveldse zijde. Gesteund door de luidruchtige Green Army besloten we er in de vijfde set vol voor te gaan. Helaas besloot de scheidsrechter ons te straffen voor de enthousiaste tribune. Achteraf konden we ons heel wat manieren voorstellen waarop dit aangepakt had kunnen worden, maar een perfect gespeelde set-up af fluiten voor twee keer spelen en ook nog gewoon toegeven dat het door het luidruchtige publiek kwam?

Terwijl Bertus en de kant door het lint ging, het publiek van verbazing achterover viel, Henrieke in het net hing en Cynthia onderaan de bok met open mond naar die rare man stond te kijken.. vierde Renswouw lachend het punt. Helaas bleef de scheidsrechter stoïcijns de twee-keer-gespeelde ballen aan Renswouw-zijde negeren en waren wij overduidelijk van slag. In plaats van met een voorsprong, wisselden we ineens met een achterstand van kant waarna we ook nog eens een serviceserie om onze oren kregen. We kwamen er niet meer uit en Renswouw profiteerde dankbaar. Geheel verdiend pakten zij dan ook de beslissende set.

Nee, we hebben niet verloren door de scheidsrechter. Dat was gewoon onze eigen schuld. We verloren omdat we de bal niet binnen de lijnen konden serveren. Alleen na de wedstrijd horen hoe de scheidsrechter toegeeft dat hij goede ballen af floot om het publiek dwars te zitten? Dat geeft wel een heel zure nasmaak. En je zou je als scheidsrechter dan misschien toch ook eens goed achter je oren moeten krabben.

Om positief te eindigen: er is niets aan de hand. Onze grootste concurrent ging ook onderuit, waardoor er geen schade is geleden. Maar bovenal: publiek bedankt!! Tof om te zien dat er zoveel animo was om ons te komen aanmoedigen.

En speciaal voor The Green Army: keurig gedragen, volgende keer weer? Maar check dan wel even wie ons komt fluiten!

0
0
0
s2smodern

Dames 2 gaat door met winnen

Twee wedstrijden speelden we alweer in de tweede seizoenshelft. Beide wedstrijden werden gewonnen met 3-1, maar wat was er een verschil van onze gezichten af te lezen aan het einde van beide duels. Waar we vorige week tegen Scylla 2 echt een punt ‘verloren’, was daar zaterdag tegen Heyendaal geen sprake van. Springend en juichend werden de vier punten gevierd.

Na het puntverlies tegen Scylla was het donderdag tijd voor de halfjaarsevaluatie. Waar zulke kringgesprekken doorgaans lang kunnen duren, was Bertus snel klaar in dit gesprek met zijn vrouwen. Alle neuzen weer dezelfde kant op, even checken of Bertus ons nog wel aardig vindt en dan hophop: trainen! Na een goede trainingsweek met veel reflectie, het puntenverlies van beide concurrenten en met zicht op de tweede plek waren we helemaal klaar voor de wedstrijd tegen Heyendaal!

Zaterdagochtend vertrokken we om 11.00 uur richting Nijmegen. Althans, was iedereen er wel? Gelukkig was er één auto zo vriendelijk om te checken of ondergetekende wel in een auto zat... bedankt! En de rest van het team: 'bedankt'!

Met enkele omwegen en uitstapjes kwamen we ruim op tijd aan in de grote hal, tot groot genoegen van Roelinda, die ons er al een paar keer op wees dat het van groot belang was om op tijd in de hal te zijn.

Na de twee kilometerlange rit door de sporthal naar de kleedkamers, besloten we ons in de zaal klaar te maken. Bij een gevoelstemperatuur van -2 hadden er direct een paar speelsters spijt geen lange mouwen te hebben aangetrokken. Nadat de lampen uitvielen en de zaalwacht ons een gehoorprobleem had aangesmeerd, konden we beginnen met de wedstrijd.

Het doel was duidelijk: de overwinning. We begonnen wat wisselvallig aan de wedstrijd en aan weerszijden vloog de service veel over de achterlijn. Nadat wij onze opslag onder controle hadden gekregen, konden we ons eigen spel gaan spelen. Al snel bleek echter dat Heyendaal sterker was dan in de thuiswedstrijd en over wat onbekende gezichten beschikte. Door een paar miscommunicaties lieten we Heyendaal nog dichtbij komen, maar uiteindelijk pakten wij de eerste set met 21-25.

In de tweede set hadden we moeite met de sterke service van Heyendaal. Al vroeg probeerde Bertus in een time-out ons weer op de rails te krijgen en langzaam kwamen we weer terug in de set. In een spannende slotfase vochten beide teams voor de setwinst. Hoewel we weinig blokkeerden in de wedstrijd, werd er precies op het goede moment een killblock neergezet. We maakten het vervolgens ook direct af: 25-27 en 0-2!

‘Pf’, ‘oke, gelukt’, ‘nu ontspannen’ waren enkele kreten die tussen set twee en drie voorbij kwamen. Met hangen en wurgen was de tweede set gewonnen en we wisten dat we nog enkele sets hard moesten werken om de zege mee naar huis te nemen. Bij een 6-1 voorsprong leek dit ons al in de derde set te gaan lukken. Ditmaal was het echter Heyendaal dat ons op het laatst verraste en uit geslagen positie terug kwam. Het lukte ons niet meer om te scoren en Heyendaal profiteerde hier dankbaar van: 27-25 en 1-2.

Het hoge tempo begon zijn tol te eisen bij de speelsters en je zag duidelijk terug dat we maar over een hele smalle selectie beschikken. Op zich niet erg, maar in een vijfsetter hadden we weinig trek. Ondertussen stroomde de hal voller en onder aanmoedigingen van het publiek nam Heyendaal de leiding in de vierde set.

Hoewel we lang met Heyendaal meegingen, liepen wij toch achter de feiten aan tegen het einde van de set. Bij een stand van 23-19 leek Heyendaal zich al klaar te maken voor de tie-break. Maar nogmaals: daar hadden wij weinig behoefte aan.

Met een goede service van Rachel kwamen we weer wat punten terug, en nog belangrijker: we kregen het geloof weer terug. ‘Niet te snel terug willen komen, gewoon voor ieder punt knokken’, was iets wat Bertus ons van de week al vertelde. Deze wijze raad volgden we op en na enkele fouten van Heyendaal (discutabel of niet, scheidsrechter beslist..) kregen wij ons eerste matchpoint! En.. dit punt werd verzilverd!

Winst! Moe! Geen vijfde set! Vier punten! Knuffelen! Als kampioenen werd er een vreugdedansje gedaan, want eerlijk is eerlijk: winnen bij Heyendaal is lastig. Helemaal tegen een sterke ploeg als deze. Fijn om te weten dat we het zelfs met dit kleine team op kunnen lossen op de momenten dat het moeilijk wordt. En dat is ook deels te danken aan de (jeugd)speelsters die ons keer op keer komen vergezellen, ook al spelen ze niet altijd. Top, thanks Rachel voor de fanatieke aanmoedigingen!

Na het douchen in een balzaal en wat sjansen op weg naar de auto’s zagen we ons een plekje stijgen op de ranglijst. De derde plek is (voor even) bereikt en het gat met de tweede plek is slechts 1 punt. En we speelden ook nog eens een wedstrijd minder.

We maken ons nu klaar voor twee streekderby’s in twee weken. Zaterdag krijgen we om 13.30 Set-Up’69 op bezoek en vrijdag 10 februari spelen we om 21.15 in de Hokhorst tegen Renswouw. Tot dan?!

0
0
0
s2smodern

Oefening baart kunst voor dames 2

Volleybal is passen en serveren, zeggen de wijze volleyballers van weleer wel eens. En ook de wijze volleyballers van tegenwoordig zijn het daar roerend mee eens. Een wedstrijd kan namelijk gewonnen of verloren worden door simpelweg goed te serveren. Of juist heel slecht.

En laat de service nou juist hetgeen zijn waar je als speelster he-le-maal niemand anders voor nodig hebt.

Vorige week leverden we weinig servicedruk en was dat één van de redenen voor de nederlaag. De afgelopen trainingen legden we weer de nadruk op dat belangrijke deel van het volleybalspelletje. Het lukte Bertus donderdag om ons geconcentreerd langere tijd droog te laten serveren: applaus. Hij hoefde hier niet eens het toverwoord: FOCUS voor te laten vallen.

In onze volste concentratie oefenden we op lastige diepe en korte services. Ook werd de sprongfloat en sprongservice geoefend. Al resulteerde dit vooral in een veelvuldige herhaling van ‘hij is rood, hij is wit en je weet dat hij er zit’.

Maar onze services waren zaterdag daarom wel geheel tot onze beschikking. Vooral Laura - ik oefen op sprongservice, maar het gaat nog niet zo goed dus ik serveer tijdens de wedstrijd wel uit stand - was in de openingsset tegen Gemini 2 op dreef. Ongeveer één heel rondje verder was de set al afgelopen en hadden we allemaal een beurt achter de servicelijn gestaan: 25-13.

Ook in de tweede set waren serveren en (niet) passen de kernwoorden. Helaas waren toen de rollen omgedraaid en lieten we ons volledig overrompelen door de tegenstander. ,,Maar wij zijn dames 2. Dit is onze stijl. Ruim winnen en vervolgens de volgende set hard verliezen.’’ - werd er gezegd in de nabespreking. En dat klopt dan ook wel weer.

Maar, wij zouden vervolgens ook dames 2 niet zijn als we niet uit een slechte positie opkrabbelden. Het slechte spel ging door aan de start van de derde set: 0-5 stond er al snel op het scorebord. En toen kwam ‘onze’ Roelien Metze aan service. Al menig tegenstander stond bibberend op de benen als deze blondine achter de servicelijn plaatsnam. Het is niet voor niets dat er al vele liedjes met haar naam zijn geschreven. Denk bijvoorbeeld aan: Metzeeee, Metzeee! Of: Whoop Whoop, it’s the sound of Roelien.

Anyway, stoïcijns als altijd produceerde Roelien de ene na de andere winner. Pas op 12-5 kreeg Gemini het voor elkaar om Roelien te stoppen. Het verschil was gemaakt en de toon was gezet. Gemini kwam er niet meer aan te pas: 25-15.

‘Metzeeeee, metzeee’ galmde er al vroeg in de vierde doorgang weer door de hal. Volleybal is dan wel een teamsport, maar soms maken individuele speelsters het de rest gelukkig wel makkelijker. Ook Cynthia en Laura gaven het goede voorbeeld vanachter de servicelijn en gaven Gemini het moeilijk.

En Gemini, dat had het lastig. Lastig met de middellijn, lastig met het snappen van de ‘nieuwe’ regel (middellijn aanraken = fout), lastig met de beslissingen van de scheidsrechter, lastig met de lijnen en lastig met zichzelf. En waarschijnlijk ook wel een beetje lastig met ons. 25-11. 3-1. BAM!

Toch voelde de 3-1 winst wel weer een beetje als een nederlaag, omdat dat ene verloren setje niet nodig was. Maar, we zijn dames 2: hoge pieken, diepe dalen zit in ons bloed. Met een 3e plek gaan we over een maand starten aan de tweede seizoenshelft.

De overwinning werd gevierd met patat met brokken van Bertus en de voorbereiding naar donderdag is ingezet. Voor ons namelijk nog geen kerstvakantie. Donderdag spelen we om 20.00 uur in de Meerwaarde de 2e ronde van de regiobeker. Tegenstander? Ongeslagen koploper van de promotieklasse. Wij zijn altijd in voor een stuntje, maar kunnen jullie hulp daarbij natuurlijk goed gebruiken!

0
0
0
s2smodern

Dames 2 verliest tweede plek

Na de moeizame maar zeer welkome overwinning op Arvevo 1, was het zaterdag tijd voor de topper tegen Switch’87 (nr 2 tegen nr 4). Niemand van ons had echt goede herinneringen aan die hal, maar gelukkig maakte de heenreis ons wat vrolijker. Terwijl de ene auto surprises in elkaar zette, toeterde de andere auto vrolijk naar al het mannelijke ‘schoon’ dat ze tegenkwamen. En de derde auto? Die werd, zoals wel vaker, via Arnhem gestuurd door de navigatie.

De nare herinneringen aan Millingen a/d Rijn kwamen zeker niet door het kantinepersoneel, want daar werden we met open armen ontvangen. Henrieke tikte nog snel de voorbeschouwing na de voorbespreking, Laura vertelde over haar meest recente aankopen en Roelinda werd op film gezet door Mariska. Ook rekende Rosanne uit wie er nog moest potten: Lisanne Jongetjes, je loopt achter!

Waar we dachten dat de sporthal in Huissen enkele weken geleden koud was, kwamen we nu bedrogen uit. Want in Millingen a/d Rijn, dáár is het pas koud. Waarom we continu zweetplekken van de vloer moesten halen, is mij nog steeds een raadsel. Maar bevroren zweet is spekglad en levensgevaarlijk, dus moet ook gedweild worden natuurlijk.

Bertus gaf ons de taak mee om een feestje te bouwen, vanaf het eerste punt. Maar waarom vanaf het eerste punt starten, als het ook tijdens de warming-up al kan? Helaas was de schuifel slash slaapmuziek niet echt opzwepend, waardoor het feestje vanuit onszelf moest komen. Nadat we ons koortje hadden geopend, kon de wedstrijd beginnen.

Al vroeg in de openingsset bleek dat het een pittige pot zou worden. Switch deed zeker niet voor ons onder en er werden lange rallies gespeeld. Al snel mochten we ‘hoppa Rachel-style’ zingen en Rachel deed in het veld vrolijk mee met haar dansje. Helaas moest Roelien in deze set al geblesseerd het veld verlaten en moest ze de rest van de wedstrijd langs de kant toekijken.

Met nog maar 8 fitte speelsters had Bertus dus slechts nog maar één wisselmogelijkheid (op de spelverdelerspositie). Helaas was dit zo’n wedstrijd waarbij we onze bank wel wat voller hadden gewild. Iedereen deed zijn stinkende best en er werd gevochten voor ieder punt, maar helaas kwamen we net te kort in dit duel.

Natuurlijk is het jammer dat de scheidsrechter wel floot voor technische fouten, maar dan net toevallig alleen wanneer wij de bal raakten en het publiek 'oehh' riep. Maar hé, op een scheidsrechter verlies je nooit een wedstrijd, dat heb je alleen aan jezelf te danken. Vervelend en onhandig was het wel.

Het lukte ons niet om servicedruk te zetten en de speelsters die wel even rust konden gebruiken, hadden deze mogelijkheid helaas niet bij gebrek aan wissels. Hard werken werd zaterdag daarom slechts beloond met 1 punt, want eerlijk is eerlijk: Switch werkte ook hard en maakte het op de cruciale momenten wel af.

Waar we uit hadden kunnen lopen op de concurrenten, laten we de concurrentie dus juist dichterbij komen. Dat is jammer, maar er zit niets anders op dan weer hard te gaan trainen en er zaterdag weer opnieuw te staan tegen Gemini, voor de laatste competitiewedstrijd van 2016.

Noteer ook donderdag 22 december in de agenda, dan spelen we namelijk de 2e ronde van de regiobeker in onze vertrouwde hal. De tegenstander is Halley, de ongeslagen koploper uit de oostelijke promotieklasse. Weer een stuntje in de maak misschien?

0
0
0
s2smodern

D2 verslaat koploper van 3e divisie!

Donderdagavond: de eerste bekerwedstrijd van dames 2.

Tegenstander: dé PegaZus, koploper 3e divisie.

Motto: ,,iedere set is een kleine stunt. Drie kleine stunts vormen een grote stunt.’’

Waar we zaterdag nog met 1-3 van het PegaZusje wonnen in Nijmegen, stond enkele dagen later de bekerwedstrijd tegen de grote PegaZus op het programma. Op donderdag verzamelden we al vroeg in de kantine voor een kopje koffie. We maakten ons klaar voor een pittig potje volleybal, waarin we niets te verliezen hadden.

Netjes om 19.30 begonnen we met de warming-up. Knallen! Maar.. waar was de tegenstander? Het duurde even voordat we ook daadwerkelijk wat gezichten aan de andere kant van het net zagen, maar om 19.40 was de Nijmeegse selectie dan toch ook compleet.

Het inslaan verloren we (duh, koploper 3e divisie), maar dat telt gelukkig niet. De PegaZus was er duidelijk niet van op de hoogte dat er in deze ronde van de beker slechts 1 scheidsrechter is. En evenmin hadden ze door dat wij niet nationaal speelden. (Newsflash: zij zelf ook niet.. )

De scheidsrechter kreeg het vanaf het begin van de wedstrijd zwaar te verduren, de coach moet vast last van zijn keel hebben door al dat ‘boe’, ‘oh’, ‘scheids’. En moe was hij vast ook na al dat gestamp. Het gedrag werkte in ieder geval door naar zijn speelsters, want ook zij waren drukker met schelden op de scheidsrechter dan met het daadwerkelijke volleybal.

Wij hielden onze kop wel bij de wedstrijd en konden vrijuit spelen. Er vielen weinig ballen zomaar op de grond en door hard te werken, wonnen we de eerste set! Kleine stunt 1: check.

De tweede set? Daarin ging even alles mis. PegaZus had een serviceserie van 15 punten. Maar toch lukte het om na die serie weer te gaan knokken voor ieder punt. We verloren de set, maar hé.. 0-3 zou het sowieso niet meer worden!

In de derde set ging het wel wat beter, maar alsnog maakten we zelf te veel fouten. PegaZus scoorde lang niet zo hard als tijdens het inslaan, maar ons eigen spel zakte wat in. Hierdoor kwam de koploper uit de 3e divisie op een 1-2 voorsprong.

Nothing to lose, everything to gain. Vooral vanaf die vierde set barstte het feestje écht los. Alle punten werden uitbundig gevierd, helemaal toen we een voorsprong opbouwden. Henrieke blokte een fles drank binnen, Cynthia speelde het blok veelvuldig weg en Laura was niet te stoppen op de diagonaal. De tweede kleine stunt was in de maak en PegaZus was de weg kwijt: 2-2!

Verliezen van een promotieklasse-team? Never, moet PegaZus gedacht hebben. Met een goede servicedruk bouwden de bezoekers een 6-10 voorsprong op. Maar, een stunt zou geen stunt zijn als je de tegenstander niet eerst het idee geeft dat ze al hebben gewonnen.

Op de service van Cynthia werd het 9-10, maar PegaZus kreeg het volgende punt: 9-11. Toch lukte het ons om nog voor de eindstreep op gelijke hoogte te komen. Bertus wees ons in een time-out nog maar op 1 ding: de dood of de gladiolen. Alles of niets.

11-11, 11-12, 12-12, 12-13, 13-13. En op het een-na-belangrijkste moment pakten we de voorsprong door een op de lijn geslagen aanval: 14-13. En op het allerbelangrijkste moment kwam Laura aan de service. Haar geplaatste bal op rechtsachter was zo hard (geintje natuurlijk) dat de passlinie van PegaZus spontaan naar links schoof. Iedereen in het veld, op de bank en op de tribune zag toe hoe die bal ‘gewoon’ in een leegte van 3 bij 3 meter op de grond stuiterde. Terwijl mensen op de tribune juichend omhoog sprongen, barstte ook het feest op het veld los. Kleine stunt nummer 3: check. Grote stunt? Dubbelcheck!

Het was pas de eerste ronde van de beker, maar winnen van de koploper in de 3e divisie? Dat voelt al als de bekerwinst.

We bedanken al het publiek, de tellers en de scheids. Alles in goede banen terwijl er alleen maar kritiek op je wordt afgevuurd? Best wel knap.

P.s. Twee dagen later stonden we alweer in de zaal. Ditmaal in Huissen, waar de gevoelstemperatuur in de hal -1 was door een verbouwing en de tegenstander op de 12e plek in de promotieklasse stond. Geen hoogstaand volleybal, wel 5 punten. We nemen de 2e plek in beslag dankzij deze overwinning.

Best een goede week vinden we zelf.

0
0
0
s2smodern

Contact

Algemene zaken:
Paul Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl
Telefoon: 06-52323862

Jeugd TC:
Bert Glismeijer
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Henk-Jan Ebbers
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl
T
elefoon: 06-12079483

Heren TC:
Gepko Hahn
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)