3 + 1 = een slappe vierpuntencappuccino voor SSS dames 1

Oké oké oké, ook team JIJ maakt weleens een foutje. De Sint is weer in het land en dat betekent dat de drukke donkere dagen, weken, maanden weer in volle gang zijn en er hier en daar misschien weleens iets bij in schiet. Zoals het wedstrijdverslag. Dus excuses, allerliefste lezers. Hierbij een inhaal(ver)slag van iets meer weken en iets minder punten dan gehoopt. Vierpuntencappuccino, maar dan een ietwat slap aftreksel verdeeld over twee wedstrijden. Maar over punten hebben we het hier eerlijk gezegd toch niet zo vaak, dus voor de draad ermee.

Omdat we twee potjes te bespreken hebben, vallen we dit keer maar gewoon met de zaterdag in huis: matchday 15 november. Iets met spreiding, waarover later overigens meer. Op de 15^e mochten we weer eens in eigen huis aantreden, dit keer tegen de dames van DVO, uit Hengelo (zonder oooo, want het is gewoon Gelderland). Een oude bekende, want we speelden hier in de voorbereiding al een oefenpotje tegen in een of andere blokhut. Toen ging het vrij gelijk op, maar we besloten ze dit keer geen punten mee te laten uit ons eigen huis.

Maar dat bleek nog een zware dobber. We startten de wedstrijd niet sterk waardoor we nogal achter de feiten aanliepen. Onderschatting, overschatting, te veel druk, te weinig druk, balzak, ballentas – Joost mag het weten. Waardoor weten we ook niet, maar na een 2-0 achterstand ging het roer bij ons om. We maakten er uiteindelijk nog een krakertje van een wedstrijd van en wisten de wedstrijd met 3-2 naar ons toe te trekken. Nog steeds #ongeslagenineigenhuis, maar heel tevreden met deze pot waren we nou ook weer niet. Gelukkig was er wederom appelcake om de gemengde gevoelens weg te eten. Op naar volgende week.

Dat er werk aan de winkel was, was duidelijk, dus we besloten alle zeilen bij te zetten. Op alle fronten werd er hard gewerkt, zo ook aan het rijschema, dat onze captain tactisch aan het herschikken was. Wel mee heen, niet mee terug, niet mee heen, wel mee terug, misschien mee, misschien ook niet – nog nooit eerder in de geschiedenis van SSS dames 1 waren er zo veel variabelen rondom het rijden aanwezig.

Niet alleen op papier, maar ook op het veld werd er hard gewerkt om de wedstrijd tegen Dynamo dames 3 zo goed mogelijk voor te bereiden. De maandag is echter zo’n dag dat je altijd even een beetje moet opstarten, zo aan het begin van de week. En dan hebben we het niet alleen over de uitleg van de oefeningen die niet altijd meteen een lampje doen branden. Iets met een trainer die zijn dochter een … noemt #iykyk. Ook zijn dit de trainingen waarin het weekend nog even besproken wordt (waarin de helft van het team vaak alsnog samen de hort op is geweest, dus dat scheelt weer), alsook de week die komen gaat. En voor alle juffen in het team was dat dit keer het onderwerp seksuele vorming. En waar dit beter voor te bespreken dan met je teamies onder de douche. Vi va vulva-talk. Gespreid of niet gespreid, jaja het is een hele happening hoor mensen #respectvoordejuffen.

En de dag erna konden de juffen de les meteen even evalueren aangezien het grootste deel van ons team zich die dinsdag had verzameld op de tribune om heren 3 naar een nieuwe bekeroverwinning te schreeuwen. Dat is helaas niet gelukt. Zoals een enkeling zei: ik had het persoonlijk anders gedaan.

Op donderdag hebben we ook nog getraind maar daar hebben we even geen actieve herinneringen meer aan, dus we gaan door naar zater.. ehh vrijdag. Tijd voor een doordeweeks potje volleybal in het welbekende en beruchte Omnisport. Eigenlijk nooit leuk (spoiler: zo ook dit keer niet). Nog voordat we aan de wedstrijd begonnen gaf coach J nog een duidelijke boodschap mee: de scheidsrechter gaat wat foute punten fluiten, maar trek je daar niet te veel van aan. En dat hebben we geweten. Of we ons daar niets van hebben aangetrokken? Dat laten we maar even in het midden.

Het was trouwens niet te merken dat we een uitwedstrijd speelden. Het hele Omnisport (oke misschien niet hélemaal) zat vol met moeders, moeders, wat vriendjes, moeders, moeders, broertjes en zusjes, collega’s ennn… moeders! Dat ze nog geen eigen groepsapp hebben…

Maar goed, één puntje in de zak of niet, een aantal teamies besloot de avond toch maar te gaan vieren in Apeldoorn city. Kon homie Ilse toch mooi even alle tentjes van de straat laten zien, en de loempiakraam. Of was het nou toch kibbeling?

Anyway: vandaag staat er weer een thuiswedstrijd op het programma en zijn we van plan die zeilen eens flink aan te spannen en de tegenstander alle hoeken van De Meerwaarde te laten zien. We hebben wel weer eens zin in vijfpuntenbier. Tijd om te fl(u)oreren! Zien we jullie weer om 16:00 uur?