De lange SSSneeuwstop van dames 1

Hiephoi, we zijn terug! Na een lange pauze hebben we onszelf min of meer herpakt. Al kunnen we niet per se zeggen dat we 2026 lekker begonnen zijn.. Toch zijn we blij dat we weer de pen in mogen klimmen en hebben we veel te bespreken, let’s go!

Na 2025 af te hebben gesloten met een mooie overwinning was het tijd om de kerstperiode in te luiden. Door alle (verplichte) kerstborrels werd er nog een training afgelast en sloten we 2025 af met twee volleyballoze weken. En zoals jullie weten is elk einde een nieuw begin. Dus hadden we, na deze volley break, erg zin om weer te beginnen.

Toch ging onze aftrap van 2026 niet vanzelf. Het had namelijk niet veel gescheeld of we waren nooit begonnen aan een tweede seizoenshelft #SneeuwstreSSS. Op maandag reisde een deel van het team – met gevaar voor eigen leven – af naar De Meerwaarde, op een aantal ver weg wonende teamies zonder winterbandjes na (better safe than sorry). Om weer warm te worden na het trotseren van de sneeuwstorm werd er natuurlijk hard getraind. Toch blijkt het lastig om de scherpte en focus te houden na al die weken eten, drankjes, chillen en niet zo veel sporten. Nu is het luisteren naar de uitleg van oefeningen sowieso niet ons sterkste punt – sorry Joost! – maar onze Lies J had wel een heel andere interpretatie… Serveren? Check! Precies door de ring? Check! Was dat de bedoeling? Eeuh? Oefening gemist, talent gevonden. De spanningsboog kan niet altijd gespannen staan, zullen we maar zeggen.

En ook hierna ging het hervatten na onze extreme winterstop niet vanzelf. Vanwege instortingsgevaar van de Meerwaarde moesten we vreemdgaan. Niet dramatisch, wel noodzakelijk. We trainden in de welbekende Breehoek in Scherpenzeel. De voltallige 13-koppige selectie was weer compleet, met ook team Wagga en Apelcity weer present. Alhoewel het toch een klein wonder bleek te zijn dat onze Ilse de Breehoek had weten te vinden aangezien we er aan het einde van de training achter kwamen dat mevrouw zich in Ede dacht te bevinden… Ook leuk. Maar toch echt Scherpenzeel maar eens even laten zien hoe hard we de ballen op de vloer kunnen slaan.

Wat er in die eerste twee weken van 2026 verder nog gebeurde? Er was sprake van een uitgestelde wedstrijd, wederom vanwege #sneeuw #codeoranje. Er werd veel gesleed – in alle standjes en posities. Er werd een vergelijkend warenonderzoek uitgevoerd voor de beste thermosbeker voor theetjes (voor de resultaten verwijzen we jullie graag door naar Noa, Jess en Lies J. En verder deden poepbroek verhalen de ronde (lang leve juffen in ons team) en was (naakt) publiek zwaar onder de indruk van de douchemuts van De Bruin – Calimero is er niks bij (ei).

Op zaterdag 17 januari was het dan toch echt tijd om de tweede competitiehelft af te trappen. Spoiler: we willen graag een herkansing. De week werd al snel bestempeld door coach J als de week van de improvisatie. Hier hadden de alarmbellen natuurlijk al lang af moeten gaan, want deze stresskipjes weten toch vaak maar al te graag waar ze dan precies aan toe zijn. Met Lies J op de kop aan een paaldanspaal – of hoe noem je dat – in de après ski bar, werd er een beroep gedaan op onze Rachie om haar midden skills weer eens te showen. Lies S was haar inspeelshirt kwijt, waardoor we gelukkig wel op tijd onze wedstrijdshirtjes wisten te lokaliseren. Echter bleken de flesjes zich helaas ook op de Oostenrijkse piste te bevinden, maar daar was supportteam Boerman to the rescue met een shopper vol water. Als klap op de vuurpijl bleek ook nog eens dat onze Ro geveild was door een buikgriep en mocht onze Juul zich opmaken voor een wedstrijd in het groen als reserve dia. Improviseren kun je leren zullen we maar zeggen…

Om toch nog een beetje bij het vertrouwde te blijven besloot team carpool Voorthuizen hun oude vertrouwde samenkomstplek weer eens op te zoeken. “Ik krijg een deja vu”, zei Ier die flashbacks kreeg naar een aantal jaar geleden. En ja, als je naar Warnsveld moet, heb je natuurlijk wel wat te kijken. Want wie komt daar nou voor z’n lol? Nog een spoiler: wij niet. Steek mij maar in de fik! Dus hingen Juul en Ier de slingers zelf maar op, in een iets andere context.

De wedstrijd was prima – voor de welbekende lezer die weet wat de definitie hiervan is. Niet getreurd, die tweede plek is blijkbaar nog steeds van ons (gelukkig zijn bijna alle teams in onze competitie – op de Hengevelders na – nogal wisselvallig van aard). Door de zure appel heenbijten, even commentje plaatsen door onze vingervlugge rolstoelsupporter, en dan vooral snel vergeten en doorrr! En na zo’n wedstrijd is het tijd voor twee weken pauze waarin we kunnen werken aan de dingen die we moeten verbeteren (zoals een 2-0 voorsprong niet met 2-3 weggeven).

Gelukkig viel er ook gewoon weer genoeg te vieren. Tijd voor slingers (gewoon van die gekleurde van plastic), ballonnen, een sjerp, cake en onze inmiddels derdehands (en bijna vierde- én vijfdehands) gouden 30-bril voor onze Rachel. Jaja, nummer 3 die de 30 heeft aangetikt. Hiephoi! Dat ze Iris daarna aanreed zullen we dan maar als verjaardagscadeautje zien. En daarnaast was het ook de eerste keer dat talent Ilse – what’s in a name – uit dames 2 zich bij ons meldde voor de maandagtraining. Ilse, Ilse, Lisanne, Lisanne, Jo, Ro, No – wat maakt het ook allemaal uit.

Op donderdag verruilden we de sporthal voor nog een verlate sinterkerstennieuw-avond. Een tot in de puntjes uitgedachte avond door onze lieftallige feestcommissie vol uitbeelden, blind tekenen, tijd inschatten, cryptische omschrijvingen raden en vooral heel veel aan het rad ‘draaien’. Zie de aftermovie voor een impressie. O ja, en de cryptische omschrijvingen kunnen jullie 28 februari zelf raden als we eindelijk weer eens thuis spelen. Ja het duurt lang, wij missen jullie ook, maar houd vol!!!

Mocht je ons echt te veel missen: aanstaande dinsdagavond 3 februari spelen we om 20:30 uur onze inhaalwedstrijd tegen Rebelle in Dieren. Hopelijk gaat het niet sneeuwen, want tot het einde van het jaar zijn er geen andere inhaaldata meer te vinden. Mocht je dinsdagavond al andere plannen hebben, zijn we een paar dagen later, op zaterdag 7 februari, om 14.00 uur in Keijenborg (waar?!) te bewonderen. Tot dan!