Laatste nieuws

SSSinterklaasactie Rijnders Sport
Sponsornieuws
Bij aankoop van een shirt, trainingspak of tas van SSS tussen 15-11 en 5-12 kunnen de leden gratis hun naam erop laten drukken.
Lees meer
Mirella en Henk in het zonnetje gezet
Bestuur
Mirella Boshuis-Pol en Henk Erkes zijn bij de algemene ledenvergadering extra in het zonnetje gezet om hen te bedanken voor hun (tientallen) jaren ...
Lees meer
ALV: vrijdag 11 oktober - 19.30 uur
Algemeen
Vanavond (vrijdag 11 oktober) is de jaarlijkse algemene ledenvergadering van SSS. Maak gebruik van je mogelijkheid tot inspraak als lid van deze ...
Lees meer
Doe jij mee met de scheidsrechterscursus V4 voor ...
Scheidsrechters coördinator
Op dit moment begint er bij SSS Barneveld een tekort te ontstaan aan scheidsrechters die in de eerste en tweede klasse senioren en de topklasse jeugd ...
Lees meer
Start seizoen volleybalschool met Be Better ...
SSS nieuws
Ben je 12-18 jaar en wil jij je ook verder ontwikkelen en veel leren over jouw manier van bewegen, waarnemen en techniek? Kom dan naar de ...
Lees meer
FySSSio spreekuur gaat weer van start
SSS nieuws
Vanaf dinsdag 1 oktober gaat het fysio spreekuur van Medifit weer van start! Je kunt elke dinsdagavond met je vragen/klachten terecht bij fysio ...
Lees meer

Movember zat wel snor

 

De schrijver van Heren 3 drukte de afgelopen weken zijn snor als het om wedstrijdverslagen gaat. En dat terwijl er niet alleen over onze haargroei, maar zeker ook over ons toegenomen puntentotaal veel te vertellen valt. Vier zeges in vijf duels, achttien punten uit de maximale vijfentwintig te behalen punten. Movember zat wel snor.

Heren 3 kende in september een valse seizoensstart, maar we zaten zeker niet met onze handen in het haar. De nederlaag viel te wijten aan het feit dat we op veld 2 moesten spelen. In oktober toonden we al een beetje verbetering door de eerste punten te pakken: we speelden drie vijfsetters, maar er gingen er toch twee verloren. Het scheelde telkens maar een haartje, maar het was geen fijne aanloop naar de zware maand november.

Vooral het begin van Movember was op papier zwaar gezien de positie van de tegenstanders. Als nummer elf van de ranglijst moesten we tegen drie teams uit het linkerrijtje aantreden. Het motto ‘van een kale kip kan je niet plukken’ moesten wij gaan uitdragen.

Met haar op de tanden bonden we strijd aan met Auto van Oort/Roemenië. Hierdoor slaagden we zowaar in een donderdagavondwedstrijd te winnen; en dat terwijl wij helemaal niet kunnen volleyballen op donderdag… Gelukkig inspireerde Eric Botteghin ons: wij halen geen domme acties uit wat ons punten kan kosten, laat dat maar aan de tegenstander over…

Helaas kostte Feyenoord ons toch nog een punt, omdat hun mascotte uit Blijdorp het zo nodig vond om een doortikbal te spelen. Dezelfde mascotte mag zichzelf ook een schouderklopje geven, omdat we Auto van Oort hebben geklopt met hun eigen handelsmerk. Wat dat is? Dat vertellen we uiteraard niet, aangezien we zaterdag tegen Renswouw moeten...

Na de 3-1 overwinning op Auto van Oort/Rebelle ontvingen we koploper NVC in De Meerwaarde. Het was een onbekende tegenstander voor velen van ons; alleen Joep kende de ploeg (en de coach). Hij bracht de tegenstander direct in verwarring door zelf ook met een NVC-tas aan te komen zetten…

Wij trokken de eerste twee sets met zeer gedecideerd spel naar ons toe. De beruchte derde set werd wel heel berucht, omdat onze vredelievende aanvoerder voor het eerst in zijn leven een kaart kreeg. Martin kon het natuurlijk niet op zich laten zitten om door de scheids liever te worden gevonden dan Gepko en was weer baas-boven-baas met een rode kaart. Na de beruchte set was het nog even spannend totdat #jeffreyisonfire aan service kwam. NVC werd met huid en haar opgegeten.

Acht punten uit twee duels, oftewel een mooie sprong in het klassement… Helaas alleen qua punten, want qua positie bleven we op de negende plaats staan. Onze competitie is namelijk als kroes haar kroeze zinnen: iedereen wint van iedereen. Wij wilden daar best even aan bijdragen door de competitie spannend te houden en met 3-1 bij VVH te verliezen; niet heel onlogisch, aangezien de Harderwijkers een week eerder hard onderuit was gegaan en op sportieve revanche aaste.

Na deze zware reeks tegenstanders hadden we de aansluiting met de nummers één tot en met tien volop gevonden. Het was nu zaak om de twee duels tegen de nummers elf en twaalf te winnen.

Allereerst, Webton Hengelo. Geen haar op ons hoofd die eraan dacht om een set te verliezen tegen deze mannen. Met een sublieme Martin Berger, een fijne antenne en een bijdrage van de verstrooide professor slaagden wij hier ook zonder problemen in: 4-0. #temakkelijk

En toen… aftellen naar de tweede verenigingsderby van het seizoen. Voor even waren de vriendschappen tussen Heren 2 en Heren 3 niets woord. Oorlogspsychologie van de koude grond heerste van de kantine tot de kleedkamer, van het veld tot de wc.
De vraag die ons allen bezighield was niet: met hoeveel gaan we winnen, maar… hoeveel publiek zal er komen? Tien man, veertig man? Moeten we tribunes bijzetten, op centre court spelen?

Om het thuisvoordeel optimaal te benutten zouden we gewoon op veld 3 spelen. En het thuisvoordeel werd direct versterkt, omdat Daniël de slag om de trommel had gewonnen en zodoende tussen de Heren 2-supporters de boventoon voerde. Terwijl wij met de warming up begonnen, begon de tribune zich te vullen met tal van supporters.

Uiteindelijk zagen zeker negentig toeschouwers hoe wij een maatje te groot waren voor Heren 2. Zo wonnen wij de eerste set volledig op eigen kracht en zeker niet dankzij de sterk fluitende scheidsrechter… (*ahum*). Nadat we ook de tweede set met klein verschil wonnen, denderden we in de derde set over het tweede heen. We wilden geen herhaling van de uitwedstrijd eerder dit seizoen en verzekerde ons ditmaal wel na drie sets van de overwinning.

In de vierde set was de Heren TC zichtbaar het spel aan het saboteren - zo werd de coach van Heren 3 dreigend toegesproken om ervoor te zorgen dat deze set niet gewonnen zou worden - zodat Heren 2 nog een puntje zou pakken in de strijd tegen degradatie. Heren 2 leek de boodschap eerst niet te snappen, maar gelukkig traint Wilco met Heren 3 mee en wist hij nog een punt voor de jonkies binnen te slepen.

We hebben onze snor dus zeker niet gedrukt in movember. Met vier overwinningen en achttien punten zijn we opgeklommen naar de vijfde plaats.

Helaas drukt Frank voorlopig wel zijn snor; die snapt het principe van movember niet helemaal … Gelukkig hebben we nog een spelverdeler achter de hand, die als een jonge god, met een mooi kapsel en topfit met ons mee gaat strijden in Renswoude zaterdag. En.. we nemen gewoon een spelverdeler mee die nog geen snor kan laten groeien.

Dat was dus movember, op naar december. De maand van de knot? We zullen het zien. Hopelijk bent u dan ook weer van de partij, te beginnen in Renswoude aanstaande zaterdag. Bij de streekderby hebben we een special guest langs de lijn. Aangezien Lars-Olav zelf zijn kniekousen, armkousen, elleboogbeschermers, helm, korset, etc. meeneemt, laten we iemand anders de rol van coach op zich nemen. En wie kan dat nou beter dan … (komt dat zien!)

0
0
0
s2smodern

#wijwillenmandarijntjes

Drie wedstrijden in acht dagen. Pff... Zeker als je weet dat wij een abonnement op vijfsetters hebben. Wat houdt je dan op de been: mandarijntjes! Zaterdag waren ze in Doetinchem even zoek, zoals wij in de vijfde set het even zoek waren. Maar in Ede hebben we de glanzende mandarijntjes gevonden. Laten we hopen dat ze donderdag en zaterdag ook weer in De Meerwaarde zijn!

Wat doe je als je een zaterdag vrij bent? Andere teams aanmoedigen! Onder het genot van mandarijntjes uiteraard (#christieninheren3). Heren 1 konden we niet naar de zege schreeuwen in Arnhem - die muziek stond ook wel erg hard… - maar Alterno dames 1 gelukkig wel.

Afgelopen zaterdag mochten we zelf weer een potje spelen. Orion 2 was de tegenstander. Een degelijke ploeg hoorden wij van Heren 2, dat in de voorbereiding nog van Orion had verloren. Maar goed, wie wint er nou niet van Heren 2? O ja…. Uhm, ik bedoel: wie wint er nou niet van Harambee?

Nou, daar hadden wij twee weken geleden van gewonnen en dat smaakte naar meer. Dat meer wilden we in Doetinchem halen. Dat moesten we gewoon met ons tiental spelers (en Bram op krukken) gaan bewerkstelligen. Donderdag mochten we dan wel met veertien man (!) - en dan te bedenken dat niet iedereen van ons team er was - getraind hebben, maar de talenten konden niet met ons mee omdat ze zelf moesten spelen.

Dus hop-hop-hop met elf man in vier auto’s naar het oosten van het land. Even een drankje, een groene krokodil knuffelen, omkleden en de hal in voor een praatje. Vervolgens was het even zoeken welke kleur lijn (#huplichtgroen) we moesten gebruiken alvorens we konden gaan spelen.

Orion bleek inderdaad een degelijk ploegje te zijn met een goede middenaanvaller die meteen de bal binnen de drie meter pompte, een hele sterke passer/loper en een snel spelende spelverdeler. Maar wij zetten daar ook sterke spelers tegenover, die sinds kort enkele extra troeven in huis hebben. Verder wisten wij in de eerste set vooral goed te serveren. Met veel druk pakten we de leiding en kwamen we op een royale voorsprong. Geheel volgens traditie gaven we de eerste set bijna uit handen, maar het vijfde setpunt werd verzilverd: 25-27.

In de tweede set waren de rollen omgedraaid. Ditmaal kwam onze pass onder druk te staan. We zetten nog een goede inhaalrace in, maar het mocht niet meer baten (25-22).

Wat saai: de derde en vierde set waren precies hetzelfde. Alsof we ons er al bij neer hadden gelegd: aan de ene kant van het net winnen we en aan de andere kant verliezen we. Oftewel, set drie: misschien wel de beste set van het seizoen; set vier: koekoek.

Dan maar een vijfsetter winnen, zoals eerder tegen Harambee. We begonnen aan de ‘slechte’ kant, maar kwamen wel gewoon op een 6-8 voorsprong. Alleen aan de ‘goede’ kant vergaten we te volleyballen; en vooral de bal over het net te serveren. Met 15-12 ging de set naar Orion en toen waren de spreekwoordelijke mandarijnen wel even zuur. Gelukkig biedt ons spel in de sportieve wedstrijd - alleen AJ kon zich niet gedragen - met goede scheidsrechters wel aanknopingspunten voor de komende duels.

De zure smaak konden we na afloop gelukkig in alle rust even wegspoelen met wat biertjes en bitterballen. Wat was dat lekker! En er was ook lekker veel voor iedereen. De Tesla was inmiddels alweer in Barneveld, terwijl De Bruin zijn weg naar de Hemel zocht en een vijftal malloten naar Ede gingen voor een fijn hapje eten en nog een potje volleybal.

Na het eten weggewerkt te hebben bij Villa Brutus - waar Heren 2,5-speler Julius zich ook bij ons voegde - vervolgden we onze weg naar De Peppel voor de Valleiderby. Wat bleek? Bij binnenkomst stond Heren 1 al met 19-9 achter… Dan maar even zingen en trommelen (met een nieuwe stok!) alsof ons leven ervanaf hangt. Terwijl de keeltjes steeds schorrer werden, stroomden de punten steeds makkelijker binnen voor SSS. VV Prins scoorde een dikke ONVOLDOENDE en SSS pakte de eerste overwinning van het seizoen. En wij? #wijkregenmandarijntjes

Zaterdag is de Super Mandarijnen Saturday, met Heren 1, 2 en 3 die in actie komen. Oftewel, The Green Army mag de hele dag door schitteren in De Meerwaarde. Maar Heren 3 mag dat donderdagavond ook al doen. Dan spelen we om 21.00 uur in De Meerwaarde tegen het Roemeense Auto van Oort/Rebelle (#wijzijntegoedvoordezewereld). En als het even kan… #wijwillenmandarijntjes

0
0
0
s2smodern

PirateSSS of the Harambean

Als schrijver van Heren 3 pen ik in ons scheepsjournaal een nieuw verslag over het reilen en zeilen van onze bemanning. Ditmaal gaat het verslag over onze aanvaring met de Enschedese textielwerkers genaamd Harambee die in Barneveld een overwinning wilden kapen, maar na een zware slag kwamen wij als winnaars uit de strijd.

Na twee verloren slagen in onze eigen haven lagen er ditmaal opnieuw kapers op de kust. Met een Swahilische oerkreet ‘Harambee’ betraden oranje-paars studentikoze figuren het strijdveld.

Nadat opperbaard Zwets een bebaarde teamfoto had gemaakt, stuurde kapitein Lars-Olav ‘De Scheve’ Massa een aangepaste basis naar het front. Hij bleek uiteindelijk iedereen nodig te hebben. De groene brigade had namelijk veel moeite met Harambee, waarop bijvoorbeeld onze Roodbaard en Beach boy allebei al vroeg moesten warmlopen en eveneens het wilde water op moesten.

De eerste slag was voor Harambee dat met enkele kanonskogels gaten in onze passlinie sloeg. Daarnaast schoten wij zelf te veel losse flodders om de bezoekers in de problemen te brengen. Als een busschieter vuurde Gepko nog met succes een serie vanachter de servicelijn naar de overkant, maar de inhaalrace kwam te laat.

In de tweede set was het spelbeeld niet veel anders. Het was opnieuw een gelijkopgaande strijd, waarin wij verzuimden om afstand te nemen. Mede dankzij rake klappen van onze matroos Jeffrey behielden we wel een voorsprong; daar kon Harambee ook geen verandering in brengen door Frank hard in zijn gezicht te treffen. Onze ankerman Martin Berger loodste ons gelukkig in de slotfase veilig naar de haven: 25-21.

Frank vuurde vervolgens direct enkele stalen bommen en graten af. Een 6-0 voorsprong zou toch een voldoende basis moeten vormen om de derde slag te winnen. We zorgden er echter zelf net zo makkelijk voor dat Harambee weer wind in de zeilen kreeg.

De zee werd steeds wilder, waardoor de scheidsrechters moeite hadden om de slag onder controle te houden. In een spannende slotfase verprutsten wij het zelf,maar het was wel zo makkelijk om de scheidsrechter hier de schuld van te geven. Met 23-25 kwam Harambee opnieuw op voorsprong.

Het was nu zaak om met het zwaard tussen de tanden te gaan spelen. Dat deden we aan het begin van de vierde set zeker niet. Toen hadden we onze monden nog te vol met mandarijnen en dextro's (waarvoor dank). Maar uiteindelijk besloten we gewoon met iedereen ruzie te zoeken en dat was het lont in de kruitvat. Een score van Appie en een blok van Berger zorgden voor 25-22 en dat er een vijfde set zou komen.

Daarin zorgde Frank als een stuurman ervoor dat we direct de goede kant op gingen: naar de overwinning. Met zijn services, een sterke blokkering van Jeffrey, maar vooral ook goed verdedigend werk, pakten we direct een ruime voorsprong. Het fanatisme zat er goed in, zeker bij Rinaldo die niet alleen met de tegenstander ruzie zocht maar ook De Bruin een tik verkocht. De laatste krachten vloeiden uit Harambee, dat vooral afhankelijk was van zijn diagonaal. Maar die speelde zichzelf uit de wedstrijd door de verbale strijd met ons aan te gaan. Onze captain Gingerbeard zorgde ervoor dat hij definitief zichzelf liet kennen en na een paar fouten gewisseld werd. Even later was het over en sluiten voor de bezoekers, dankzij de 15-6 in de vijfde set mogen wij ons de PirateSSS of the Harambean noemen.

O ja, ‘s avonds was er nog een mooi feestje. Voor anekdotes moet u vooral aankloppen bij onze waterdrinker Albert-Jan, ons fietstalent De Bruin of ‘een maand zonder alcohol’ Frank.

0
0
0
s2smodern

Heren TC is (on)tevreden

Twee clubderby’s in zes dagen tijd zijn in twee vijfsetters geëindigd. Daar kan de Heren TC met tevredenheid op terugkijken: spannende duels, met veel Barnevelders in het veld en veel publiek op de tribune. Ook niet onbelangrijk: iedereen heeft punten en dat is voor sommige teams belangrijk in de strijd tegen degradatie. Toch is de Heren TC ook ontevreden; hij had het liefst een glanzende 0-4 overwinning voor Heren 3 gezien.

De derby der derby’s stond al wekenlang in vele agenda’s geschreven en met rood omcirkeld (behalve in die van Jeffrey). Sterker nog, vorig seizoen werd er al voorzichtig over gesproken: zou het echt gaan gebeuren? De Nevobo wilde roet in het eten te gooien door Heren 2 en Heren 3 in verschillende divisies te plaatsen, maar het duo Hahn & Boessenkool heeft vaker de Nevobo een spreekwoordelijk poepje laten ruiken. Dat was ook nu het geval. De bond moest zwichten en kon niet anders dan een derby toestaan.

Of het toeval was of een plagerij, zal een vraag blijven; maar het was zeker opvallend dat in aanloop naar de derby de Nevobo nog een plaagstootje uitdeelde door enige verwarring rondom de arbitrage te zaaien. Maar SSS kan wel wat hebben en Kees van Garder reageerde snel door de enige echte Theo Lammers in te schakelen. Met zijn 81 jaar is hij ouder dan de Nevobo zelf - en heeft hij dus heel, heel, heel veel regelwijzigingen mee moeten maken - maar nog altijd ontzettend wijs en alert. Over de arbitrage valt ook niets dan lof te vermelden. Theo was zeer scherp en rechtvaardigheid, net als zijn vijf jaar jongere collega op de bok. Chapeau.

In de eerste twee sets hadden wij ook weinig te klagen. Het strijdplan zal ik niet volledig uit de doeken doen aangezien op 26 november de return van de derbystrijd is, maar het moge duidelijk zijn dat wij in eerste instantie de opdrachten goed uitvoerde. Eén daarvan was vol overgave beginnen en Heren 2 kon niet onder de druk uitkomen.

Dankzij sterk eigen spel, veel enthousiasme, veel gezang en een ketsende H2-passlinie (wat zei Joep ook alweer over de libero…?) waren de eerste twee sets een prooi voor ons: #wijzijnheren3. De eerste set was in hoog tempo binnengehaald en in het tweede bedrijf slaagden we erin een voorsprong in een spannende slotfase vast te houden.

Ook in de derde set waren wij de jonkies (#trainenisvoortalentlozen) de baas. We voelden dat Heren 2 gebroken kon worden en de zege binnen handbereik was. In plaats van door te drukken haalden we iets de druk van de ketel en Heren 2 greep het momentum aan om zijn laatste strohalm te pakken en aan te haken. Op een stand van 22-24 hadden we overwinning nog voor het grijpen, maar drie verprutste kansen later sloeg het tweede bij zijn eerste kans wel toe (27-25).

We probeerden de derde set een incident te laten zijn. Deze set staat niet voor niets bekend als ‘de beruchte derde set’. We kwamen nog goed uit de startblokken in de vierde set, maar het was al snel duidelijk dat de rollen waren omgedraaid. Heren 2 voerde de druk met succes op en wij kwamen er niet meer onderuit. Daarnaast was het inbrengen van good old Marcel Bakker een belangrijk keerpunt. Het tweede drukte door en flikte het om net als een week eerder een vijfsetter af te dwingen. De ploeg zat in een flow, waar wij in een neerwaartse spiraal beland waren. De kopjes gingen hangen, de liedjes werden door steeds minder spelers gezongen en het spel werd onrustiger.

De vijfde set ging verloren. Achteraf bezien is dat geen verrassing; Heren 2 heeft de afgelopen jaren zelden een vijfsetter verloren. We moeten er alleen nog even aan wennen dat wij in dit geval geen Heren 2 maar Heren 3 zijn. Als we verder aan omdenken doen: twee punten in een uitwedstrijd tegen een hogergeklasseerd team is geen slecht resultaat. Op zaterdag 26 november is de return in De Meerwaarde; dan zullen we laten zien van wie veld drie echt is.

Dat mogen we overigens aanstaande zaterdag (morgen) ook al doen. Dan komen de studenten van Harambee uit Enschede naar Barneveld voor een mooie pot volleybal. Beide teams zijn nog zonder overwinning dit seizoen. Wij zullen er extra gebrand op zijn dat wij na ons treffen met Diederik de Bever & co kunnen zeggen dat dit niet meer voor ons geldt. Wij zijn er klaar voor om onze schatkist met de eerste zege te vullen. Komt u kijken? 16.00 uur in De Meerwaarde.

p.s.: trek uw piratenkostuum aan.

0
0
0
s2smodern

Sorry, veld 2

Het nieuwe seizoen zijn we spetterend begonnen. Het was namelijk huilen met de pet op: een 0-4 nederlaag. En die pet hadden we ook nodig tegen de zon. Gelukkig waren er nog wel wat goudgele spetters over om ons verdriet weg te drinken.

Een nieuw seizoen brengt een aantal wijzigingen met zich mee. Zoals spelregelwijzigingen. Maar daar zult u ongetwijfeld al veel over gehoord hebben en nog veel meer over te horen krijgen. Ik doel nu even op teamwijzigingen. Het gros van de selectie is opnieuw bij elkaar gebleven - we zijn elkaar nog steeds niet zat - en hier en daar zijn een paar wisselingen.

Allereerst hebben we afscheid genomen van onze Mark van Roekel. Het waren twee schitterende jaren, maar niet zonder enkele nieuwe grijze haren voor Mark. Daarom hebben we voor een nieuwe trainer/coach gekozen die toch al kaal is, dan maakt dat ook niet meer uit. Lars-Olav Massa is gelukkig net zo gedreven en net zo gek; en daarnaast geen onbekende voor onze hypergevoelige ploeg die hij met de juiste docentenaanpak goed weet te begeleiden.

Onze Lars-Olav - betere bekend als Ollie - heeft net als onze vorige coach ook van die gekke kousen. Hij staat dit seizoen namelijk ook als speler op het formulier. Dat betekende helaas dat er geen plaats meer was voor Remco in ons team. Hij mocht de eer van Heren 2 hooghouden - #wijzijnheren3 - maar zag van deze promotie af. Begrijpelijk, want je wilt niet twee keer in een seizoen van Heren 3 verliezen (#wijzijnheren3).

De tweede speler die met de horizon vertrokken is, is Ruben-Paul Drost. U weet wel: mini-Drost, die gozer die al zijn geld in treinkaartjes naar België heeft gestoken. Zijn geld is op en dus koos hij ervoor om weer op het fietsje naar de hal in Nijkerk te gaan. Logisch: broederliefde mag dan wel een zomerhit zijn; Ruben-Paul kreeg ook in de gaten dat AJ fitter dan ooit aan het worden was.

Onze AJ heeft de afgelopen maanden namelijk hard getraind om in zijn pak te passen. Hij moest namelijk zo nodig trouwen. Tja wie A vraagt, moet uiteindelijk ook een keertje B zeggen, en C teamgenoten uitnodigen... Daarom moesten we hem ook bij onze eerste wedstrijd missen. Iets met Janine en Griekenland. Maar het is hem gegund dat hij zich nu eindelijk AJ van der Veen mag noemen.

Dit jaar hebben we gelukkig toch de beschikking over twee diagonalen. Joep ‘Joepie’ Kuiphuis vond het groene shirt van Surf niet zo mooi meer dat hij weer terug naar Barneveld is gekomen om het groene shirt van SSS te dragen. Daarnaast smaken de biertjes in CheerSSS natuurlijk ook hartstikke goed, maar even voor de duidelijkheid: die drinkt Joep natuurlijk niet als hij nog naar huis moet rijden. Dan neemt hij wel de trein, zoals op 15 oktober bij het eerste SSS-feest van dit seizoen.

De allerlaatste aanwinst werd eind augustus vastgelegd. Aangezien AJ zich een Barnevelder mag noemen, Arno tegenwoordig in Amsterdam woont en Ruben-Paul vertrokken is, leek Gepko de enige Nijkerker te zijn. Daar bracht hij zelf verandering in door zijn taak als Heren TC serieus te nemen. Het voordeel van een docent zijn: op school lopen zoveel leerlingen rond dat er vast wel eentje kan volleyballen. Na netjes gewacht te hebben tot het diploma is ondertekend (toch zeker een kwartier gewacht...) kon Jeffrey van den Brink benaderd worden. Of zoals Jeffrey het zelf zegt: op m'n zwakste moment getroffen. Gelukkig is Jeffrey een verstandige jongen en staat het groen 'm goed. Met Jeffrey is het aantal Nijkerkers in de selectie op twee, evenals het aantal middenaanvallers.

Dan vergeet ik bijna nog een andere 'nieuwkomer': Martin de Bruin. Eigenlijk zijn wij juist allemaal nieuwkomers, want Martin is de enige die vorig seizoen ook in Heren 3 zat. Maar een trainingsbeest - what’s in the name - als hij is, heeft hij een plaats in de tweede divisie afgedwongen. Dat is wel zo handig, want het arbeidsethos van Arno en Martin is zo hoog dat we wel twee libero’s nodig hebben.

Met dit zooitje ongeregeld traden we vorige week zaterdag aan voor onze eerste wedstrijd van het seizoen. Nadat we alvast even een de onderlinge relatie met een andere opponent hadden gewerkt en Heren 2 met veel aanmoedigingen aan een punt hadden geholpen, mochten we het zelf proberen tegen BVC’73. Het was vorig jaar - #wijwarenheren2 - naast de ongeslagen kampioen VV Utrecht de enige ploeg waar we niet van hebben gewonnen.

Daar wilden we dit seizoen verandering in brengen. Alleen in de voorbereiding ging natuurlijk al vanalles mis en dat geven we graag de schuld: we konden niet op veld 3 spelen, omdat de zon te fel was. Dus moesten we naar veld 2 en dat vrouwenveld is niet ‘ons’ veld. Daarnaast misten we Bram, die strak van de pijnstillers thuis lag en een uitgaansverbod had. AJ was afwezig. En de scheidsrechters werden beoordeeld. Allemaal zaken waar wij geen invloed op hadden.

Maar oké... eerlijk is eerlijk: allemaal zaken die er niet voor gezorgd hebben dat wij verloren hebben. Dat hebben we helemaal zelf gedaan. Best een leuke ploegje dat BVC’73, maar als zelfs Heren 2 daar twee punten tegen kan pakken… Dus laten we het maar collectief falen noemen: 0-4.

Gelukkig belooft een slechte generale een goede première en in dat opzicht zien we de wedstrijd tegen BVC als een generale voor één van de belangrijkste wedstrijden van het jaar binnen de club: Heren 2 versus Heren 3.

En om alvast de druk bij de tegenstander neer te leggen: je zal maar van een team verliezen dat lager staat op de ranglijst, dat een lager team is binnen de vereniging, dat minder trainingsuren maakt, dat een midden met happy socks heeft, dat week-in-week-uit op de trainingen gesaboteerd wordt door een Heren 2-infiltrant, dat een kale coach heeft, dat nog geen één training compleet is geweest, dat een speler heeft die liever Feyenoord kampioen ziet worden dan zelf wint, dat een speler met een knot (#stopdeknot) heeft, dat een midden heeft die alleen maar kan prikken, dat een Frank heeft, etc.

Lijkt me duidelijk.

Zaterdag, 16.00 uur. Gewoon weer op veld 3. Ons veld!

0
0
0
s2smodern

Contact

Algemene zaken:
Paul Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl
Telefoon: 06-52323862

Jeugd TC:
Bert Glismeijer
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Henk-Jan Ebbers
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl
T
elefoon: 06-12079483

Heren TC:
Gepko Hahn
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)