Heren 2 niet tevree, toch vier punten mee

Trippel trappel trippel trap
SSS Heren 2 ging zaterdag op stap
Vlippel vlappel vlippel Vlinder
De Barnevelders pakten vier punten daarginder

In wagens gingen ze naar Wageningen
Om op hoop van zegeningen
Het monster Scylla bestrijden
En weer met een zege naar huis te kunnen rijden

De koploper moest zijn kop erbij houden en niet zoekraken
Om Scylla zes koppen kleiner te maken
Dan zou deze zeenimf wel een toontje lager zingen
Scylla, bijzondere naam eigenlijk voor het zeeloze Wageningen

De voorbereiding op het treffen
was niet geheel effen
Een zaterdag geen wedstrijd lijkt misschien boffen
Maar sommige spelers hadden wat pijntjes getroffen

Wie dat zijn, geeft dit verslag niet prijs
Met Renswouw als komende opponent is dat niet wijs
Om die blauwe boeren info te geven
Ze zullen het zaterdag allemaal gewoon moeten beleven

Even terug naar novembers laatste dag
Waar Heren 2 hoopte te winnen met wimpel en vlag
De vier punten doen dat ook zeker vermoeden
Al was het soms even voor puntverlies behoeden

Tijdens de big points waren het grote mannen
Die als pieten op de dakpannen
Cadeautjes laten belanden in haarden
Het klusje even klaarden

Boven de twintig was het dus genieten
Maar Heren 2 was niet alleen actief als pieten
Het gedroeg zich ook als Sinterklaas
De vierde set was een cadeau voor de Vlinderbaas

De conclusie van dit dichterlijke verhaal
Is dat Heren 2 vier punten pakte in de Vlinderzaal
Het fladdert nog zonder flater bovenaan
De koppositie wil het zeker niet afstaan
Renswouw komt dan wel iets dichterbij,
Dichterbij is echter niet dicht en ook niet langszij
Wij hebben de punten al en zij nog niet
Luidt het gezegde van Positivo Piet

Zaterdag staat de topper in het grote boek
Dat krijgt de groene top de blauwe subtop op bezoek
SSS Heren 2 hoopt dan dat alle kippen lachen
En dat Renswouw zich huilend in slaap zal wiegen

Kom dat zaterdag aanschouwen
Hoe deze twee kemphanen in de touwen
Elkaar sportief zullen bestrijden
Waar het draait om lijden en leiden

0
0
0
s2smodern

Heren 2 laat tegenstander bot vangen

SSS Heren 2 is boven zichzelf uitgestegen, cirkelde boven zijn prooi en verslond met de macht van een adelaar opnieuw zijn tegenstander. De koploper van de tweede divisie B nam met zijn de klauwen zijn buit in ontvangst en zorgde ervoor dat de tegenstander slechts bot kon vangen.

Er stond een mooie thuiswedstrijd op het programma voor SSS Heren 2. De Barnevelders verheugden zich op dit duel, ook al wisten ze dat het een zware wedstrijd zou worden. Het was immers een geduchte tegenstander, maar toch was de selectie ervan overtuigd dit varkentje te kunnen wassen.

De coach had iedereen in aanloop naar het treffen nog verteld dat zo’n wedstrijd niet alleen voor de gezelligheid is, maar dat het ook gaat om verbeteren en succesvol zijn. Dat kon KJ wel aan zijn team toevertrouwen. Waar nog wel werk aan de winkel is voor dit team, is om uniform gekleed door het leven te gaan. We hebben allemaal een groen hart, maar het is in de kledingkast - en op onze borden - soms nog wel even zoeken naar wat groens.

Een ander verbeterpunt is om op tijd te komen. Een boetepot is een maatregel uit het vorige decennium of als je gelooft in het principe van straffen en belonen. Wij vinden het rib uit ons lijf en vertrouwen erop dat iedereen zijn stinkende best doet op tijd te komen. Daarnaast vertrouwen wij al genoeg geld toe aan onze penningmeester.

We snappen ook wel dat niet iedereen zich aan de aanvangstijd hield. Bij de laatste wedstrijd was half acht immers ook geen half acht. Voor de prestatie blijkt het dit seizoen weinig uit te maken. Dus toen iedereen goed en wel binnen was, ging men direct volle bak aan de slag om de tegenstander te verslinden. Zoals wel vaker de laatste weken had Heren 2 er weinig tijd voor nodig wat voor vlees men in de kuip had; de eerste set was in een mum van tijd voorbij en ging glansrijk naar de Barneveld. Onze jonge hond Sil leverde de grootste bijdrage in deze set.

De oplettende kijker moet nu denken: Sil speelde toch helemaal niet in de eerste set?! Dan heeft u waarschijnlijk een andere wedstrijd voor ogen. Wij hebben het over onze thuiswedstrijd in De Hebberd, waar SSS Heren 2 de uitdaging van onbeperkt spareribs aan ging. Sil ging direct vol in de aanval en leidde na de eerste ronde met Gepko in zijn kielzog. Frank had een paar verkeerde keuzes gemaakt, maar zou zich later op de avond als een dieseltje terugvechten.

Aan de overkant van de tafel ging de topfavoriet ook goed van start, al wilde hij niet zozeer over zijn prestaties opscheppen dan wel grote hompen vlees opscheppen. Zijn naam: Nick Hebing. De mannen van ‘de generatie Bram Wildekamp’ - sommigen van ons zijn inmiddels zo oud en burgerlijk dat we over een generatie mogen spreken - kunnen zich er wel iets bij voorstellen als we stellen dat de eetlust van onze diagonaal groter is dan deze legendarische middenman met blokjes in het achterveld. Als iemand na twee McDonald’s-menu’s twintig minuten later uitkijkt naar een nieuwe McDonalds’s langs de snelweg; dan zegt dat genoeg.

SSS Heren 2 denderde door en had ook de tweede set in een hoog tempo binnengehaald. De blokken vlees werden uit de schalen gegrepen met de grote blote mannenklauwen. Dat was overigens niet het geval bij onze staf, die hierboven bleef staan. KJ genoot rustig van de spareribs, al kan zijn niet-gulzige eettempo ook te maken hebben met het feit dat de penningmeester in aanloop naar het treffen over een potentiële afscheidspremie sprak. Daarnaast was er ene Christien Timorason - let op de klemtoon als u dit in uw hoofd uitspreekt - die tot de patatgeneratie behoort en als een manager ervoor zorgde dat er ook genoeg gefrituurde aardappels op tafel verschenen.

Het is in een wedstrijd vooral zaak om in de derde set niet te verzwakken. De tussenstand zag er gunstig uit; al bleken sommigen wel aan het rekenen hoeveel botjes er nog te vangen waren. Zoals gezegd was Frank net op stoom geraakt en hij sloeg zijn slag om de koppositie van Sil over te nemen. Die koppositie bleek van korte duur te zijn, aangezien Wilco ergens uit het struikgewas nog een half botje toverde en tijdelijk de leiding nam. Dat was dan wel een koppositie waarbij de ontelbare stapel van Nick even buiten beschouwing werd gelaten.

Tijdens een wedstrijd is het de taak van de coach om de ploeg scherp te houden. Om de intrinsieke motivatie van de spelers aan te behoren. Vanuit de zelfdeterminatietheorie is het vooral belangrijk voor een coach om ervoor te zorgen dat de drie essentiële psychologische basisbehoeftes vervuld kunnen worden: autonomie, betrokkenheid en competentie (ABC). Wanneer deze behoeften vervuld zijn, zijn spelers kwalitatief goed gemotiveerd, voelen ze zich goed in hun vel en presteren ze beter.
In dat geval was zo’n donderdagavondwedstrijd een goede gelegenheid om de spelers in deze behoeften te voorzien: een ieder voelde vanuit de coach het vertrouwen om zelf te bepalen hoe competent een ieder was om de prooi te verslinden. Daarnaast spraken we bemoedigende en bewonderenswaardige woorden uit naar elkaar. KJ testte ons af en toe door het gespreksonderwerp te veranderen, maar de spelers bleven goed geconcentreerd en slaagden erin na drie gewonnen sets ook de vierde set nog gefocust te ontvangen.

In deze vierde set sloeg bij een aantal spelers de vermoeidheid toe; desondanks werden er geen kruimels achtergelaten en kon SSS Heren 2 concluderen de punten in eigen huis te hebben gehouden. Het was nog wel even achterhalen wie de topscorer van de avond was. In het team zit een aantal spelers die sowieso goed zijn in hun botten kunnen tellen. Enigszins verrassend, maar zeer overtuigend was Sil op maar liefst veertig ribben geëindigd. Daarmee wist hij op de bovenste trede naast Nick plaats te nemen.
Terwijl Sil echter vol trots in de trein samen met Arno een gezellig ritje richting het Westen van het land nam, was een deel van het team nog aan het naborrelen en werd het verlossende bot nog gevonden: Nick bleek toch de winnaar van de avond te zijn. Al was het team natuurlijk de morele winnaar. Daar blijkt overigens een goede verklaring voor te zijn: Nick is geboren in 1999 en sinds dat jaar staan spareribs ook op het programma bij De Hebberd. Da’s logisch.

Werd er dan helemaal niet gevolleybald? Jazeker wel, maar de schrijver dezes werd door zijn muze geïnspireerd voor een variatie in de verslaglegging. Om dan toch nog even bij de feiten te blijven: Aetos kwam, zag en verloor. SSS Heren 2 domineerde in de eerste twee sets, struikelde even in de derde set maar richtte zich op na het eerste setverlies in eigen huis om de ongeslagen thuisstatus te behouden.

SSS Heren 2 sluit na september en oktober ook november af als koploper, al moet er nog wel een wedstrijd gespeeld worden op slotdag van de voorlaatste maand van het jaar. Er staat een wedstrijd tegen andermaal een ploeg met een Griekse naam - Scylla - op het programma. Komt dat zien: 30 november, 18.30 uur in Wageningen.

0
0
0
s2smodern

Jantje heeft veel dopamine, Jantje heeft weinig dopamine

Testosteron, dopamine, adrenaline, … . De hormonen gieren door de goddelijke lichamen van SSS Heren 2 en dat was zaterdag tegen Avior zeker het geval. Van ‘jij moet niet huilen’ tot ‘lachen om het puntverlies van de concurrent’ en van ‘pijn bij Harry Potter’ tot ‘het vreugdegevoel bij een nieuwe zege’. Wilt u snappen hoe de emotionele 1-3 zege van SSS Heren 2 bij Avior tot stand is gekomen? Gaat u er dan eens even goed voor zitten en laat de endorfine in uw lichaam toenemen.

Voordat de week in aanloop naar onze zevende wedstrijd beschreven wordt, wil de schrijver dezes graag even een dankwoord uitspreken naar de feedback die hij krijgt op de wedstrijdverslagen. Aangezien niet alles altijd te begrijpen is, is het belangrijk dat voor dit verslag even een korte biologieles gegeven wordt.

Sport is emotie. Die uitspraak moet u als liefhebber van SSS Heren 2 en de volleybalsport niet vreemd zijn. U kunt zich ongetwijfeld de emoties bij een aantal memorabele sportmomenten voor de geest halen: de vreugde bij de gouden volleyballers in 1996, de woede van Sven Kramer na de foute wissel of de tranen van Daphne Schippers na het verliezen van goud in Rio.

Deze emoties - die niet alleen de sporters zelf, maar u en ik als toeschouwers voelen - worden aangestuurd door hormonen. Een hormoon is een stof die wordt afgescheiden door klieren en die van groot belang is voor het organisme. Via de bloedbaan geven hormonen signalen af in het hele lichaam en regelen hoe je je voelt: blij, verdrietig, vreugdevol, agressief, opgewonden, etc. In dit verslag komt naar voren hoe hormonen in ons team een grote rol spelen en hoe de één daar beter dan de ander mee om weet te gaan.

Na de 4-0 zege op BVC’73 en het consolideren van de koppositie was het zaak om de hormonen weer te reguleren en tijdens een nieuwe trainingsweek de focus op de uitwedstrijd tegen Avior te leggen. Het zou een latertje worden, want we moesten pas om half acht aantreden in Schalkhaar. Hoe laat? Half acht. Hoe laat? Half acht. Hoe laat? Half acht. Wist u dat pubers - zoals onze jongste dakdekker in het team - een stortvloed aan hormonen ervaren en het is soms best moeilijk van hen daar mee om te gaan; dat kunnen we hen niet kwalijk nemen.

Bij de maandagtraining moest er weer veelvuldig gedoken worden. Het lichaam is er inmiddels gewend aan geraakt dat er op de maandag- en donderdagavond extra endorfine aangemaakt moet worden om de pijn te onderdrukken. Vanuit de hypofyse wordt dit hormoon ook aangemaakt vanuit een soort beloningssysteem. Het is heel simpel: op maandag en donderdag pijn lijden en op zaterdag belonen we onszelf met een extra portie endorfine in combinatie met wat dopamine.

De donderdagtraining moest een aantal individuen ook al wat extra endorfine aanmaken, want er was sprake van een hoog sjemgehalte. Er waren maar liefst drie slachtoffers van de broederliefde in ons team. Hoewel broederliefde; van oxytocine was weinig sprake bij twee van de drie sjems. De Struiksjem op Hebing was een samenstelling van testosteron, adrenaline en onhandig blokkeren. Bij de andere twee was er hoogstwaarschijnlijk sprake van een shot vasporessine, waardoor Buchov EIN-DE-LIJK een keer erin slaagde Sander te sjemmen en Beek met een prachtige traptechniek Franks hoofd aan de zijkant schampte. Spoiler alert (dat betekent: ‘pas op: onthulling’): dat zou niet het enige beschadigende effect voor Franks zijn knappe koppie zijn in deze volleybalweek.
Het leek overigens happy hour te zijn wat betreft de shotjes vasopressine. In één vloeiende beweging verspreidde het hormoon zich door het lichaam van Gepko, wat zich uitte in een agressieve uiting jegens het net. Kees Jan kon hierop niet achterblijven en nam eveneens een dosis van vasopressine (ook wel antidiuretisch hormoon (ADH) genoemd) en liet zien wie er nog altijd bovenop the monkey rock van Heren 2 staat.

Dan de zaterdag. Op zaterdag is er bij de mannen van Heren 2 automatisch een verhoogde dosering van endorfine, dopamine en oxytocine aanwezig. Dat heeft natuurlijk te maken met het weekendgevoel. Daarnaast hebben we er natuurlijk altijd zin in om een potje te volleyballen. Zeker omdat we al zes weken de koppositie in handen hadden. Zaterdag moesten we wel waken voor het aanmaken van melatonine met een avondwedstrijd voor de boeg. Nu hebben we met onze Beek een speler met eredivisietijdenervaring in ons team en hebben we het geluk dat bij pubers als Sillie en Buchov melatonine sowieso wat later op de avond wordt aangemaakt, maar met een starttijd van half acht (half acht? ja, half acht) moest ons bed voorlopig nog even op ons wachten en moesten we ons hormonale systeem zo regelen dat de melatonine voorlopig nog niet aangemaakt hoefde te worden.

Bij zo’n eredivisiestarttijd heb je een ruime aanloop. Iedereen kon zijn zaterdag fijn invullen, was op tijd in de hal aanwezig, zorgde voor wat te eten en in de auto kon alvast de wedstrijd en het diner na afloop (na de IJssel links, maar vanaf Schalkhaar gezien voor de IJssel rechts) voorbesproken worden. Er kwam nog wel even een appje vanuit Bilthoven, aangezien een zekere benjamin de flessen vergeten was. Dat is hem vergeven: zoveel hormonen waar je mee om moet leren gaan en dan ook nog de flessen meenemen… Het vergeten van de ‘boom box’ (vrij vertaald: gedreun doos) komt hem (lees: de pinpas van zijn vader) op een kannetje te staan.

We bleken mooi op tijd aanwezig te zijn in Schalkhaar en er was ook nog eens support! Papa Buchov had zin in de McDonald’s en dacht: laat ik dan weer eens bij mijn zoon komen kijken als excuus. Ene Zwets begeeft zich graag over de IJssel en nam nu eens een andere afslag. Daarnaast nam onze coach (weer eens, maar dat vertellen we niet verder…) een vrouw mee. Zij bekeek de wedstrijd aandachtig van een tablet (vrij vertaald: gedenkplaat) en kon zodoende beelden maken van het sterrenteam genaamd SSS Heren 2.

Hoe laat zouden we ook alweer starten? Half acht? Hoe laat Sil? Half acht. We startten uiteindelijk om exact 20.08 uur. Hierdoor was het belangrijk dat we ons hormonale systeem goed wisten te reguleren: de shotjes melatonine moesten nog langer uitgesteld worden, maar dat geldt ook voor het niet te vroeg pieken met de testosteron, dopamine en adrenaline. Onze aanvoerder wilde een extra dosering dopamine laten ontstaan bij zijn teamgenoten door drie kannetjes bier in het vooruitzicht te stellen bij een 0-4 overwinning.

Wat valt er dan over de wedstrijd zelf te vertellen? Aangezien adrenaline en cortisonen een rol spelen in het verwerken en onthouden van situaties en in hoge concentraties aangemaakt worden tijdens spannende situaties, zijn het vooral deze momenten die bijblijven en in het verslag verwerkt kunnen worden.

De eerste set wisten we onze hormonen nog goed te reguleren en hoefden we nog geen aanspraak te doen op extra shotjes adrenaline (ook wel epinefrine te noemen). Sander wist bij zichzelf wel een aantal concentratieverhogingen dopmine door te voeren met enkele succesvolle doortikballen. Er was vooral sprake van veel oxytocine in de lichamen: veel knuffelen omdat we de eerste set wonnen.

In de tweede set nam de ADH toen in het team. We stonden meer onder druk en kwamen op achterstand. Met een aantal wissels probeerde Kees Jan de ploeg weer te stimuleren. Gelukkig bezit onze coach over een goed systeem om gamma-aminoboterzuren aan te maken en zodoende niet te snel in paniek te raken; als ook om de rust in de ploeg te bewaren. Zo’n dubbele wissel zorgde bij Frank overigens voor extra endorfine; hij was niet alleen blij om het veld in te mogen maar wist zichzelf ook een Harry Potterverwonding toe te brengen.

We kwamen terug in de set en leken deze zowaar te winnen. Buchov was niet te stoppen en had het winnende punt in zijn hand liggen. Voor een puber is het soms nog moeilijk om de juiste dosering hormonen toe te laten in je bloedbaan en daardoor is het ook te verklaren dat de combinatie van testosteron, ADH en adrenaline voor een net iets te hoge concentratie zorgde; waardoor Buchov niet alleen de bal binnen timmerde, maar ook het net eigenhandig een meter verlaagde. Of was het de shot dopamine met het vooruitzicht van drie kannen bier die Buchov te veel werd? In het vervolg kregen we nog een aantal kansen, maar uiteindelijk kregen we vooral de deksel op onze neus. Helaas, geen extra shotjes dopamine voor de ploeg.

In het vervolg bleek de ploeg zichzelf de juiste dosering gamma-aminoboterzuren en nam SSS Heren 2 gewoon weer de leiding in de wedstrijd. De aanvoerder deed het dopaminegehalte toenemen met een aantal blokjes, Arno sprak de adrenaline in zichzelf aan en veegde door het achterveld en Beek wist de ADH om de juiste hoogte toe te laten en vanuit zijn natuurlijke hoge concentratie serotine het team op sleeptouw te nemen.

De derde en de vierde set gingen overigens zeker niet zonder slag of stoot naar SSS Heren 2; volgens het publiek ook niet zonder tranen (iets met ‘jalalalalalalalala, iets met huilen’) als we ons beklag deden bij de arbitrage. Terwijl wij langzaamaan wegliepen bij Avior probeerde de thuisploeg onze productie van melatonine al te stimuleren door tijd te rekken, maar de juiste hoeveelheid gamma-aminoboterzuren zorgde ervoor dat Heren 2 rustig bleef.

Uiteindelijk was het Beek die bij een 1-2 voorsprong onze naar een het matchpoint serveerde en bij een 19-24 stand opnieuw aan slag stond. Bij het opgooien van de bal en het zetten van de juiste passen kwam de perfecte combinatie van endorfine, dopamine en adrenaline vrij, waarbij de serotine zorgde voor het uitspreken van de legendarische woorden ‘o, lekker zeg’ nog voordat de bal de grond raakte en als een ace voor Heren 2 de wedstrijd won.

Oxytocine, endorfine en dopamine gierden door de lichamen. Oftewel, knuffelen, juichen en zingen (iets met ‘jalalalalalalalala, iets met huilen’). Dat bleef nog een aantal uur zo, terwijl we met de alcohol voor een ADH-tekort zorgden, lieten we de andere hormonen onze emoties bepalen. Dat we nog eens extra lachten en het produceren van ADH verder lieten dalen toen het puntenverlies uit Renswouw bekend werd, zeggen we natuurlijk niet hardop.

Daarna was het nog noodzakelijk om te luisteren naar de aanmaak van ghreline, die bij Nick een ongekende en oneindige productie lijkt te hebben, en onze honger te stillen vlak voor de IJssel rechts. Daar werden onze pubers aanschouwd als bijzondere verschijningen en genoot papa Buchov extra van al het lekkers in de McDonald’s. We sloten de dag af met een prachtige boodschap van Sil, die een grote hoeveelheid oxytocine door zijn lichaam met stromen: ‘Ik versta geen haat.’

Wij hebben deze week weer onze hormonale structuur op orde gekregen om ons voor te bereiden op een nieuwe topwedstrijd. Vanmiddag komt AETOS op bezoek in Barneveld. Oftewel, een strijd tussen de nummers één en drie van de ranglijst. Komt u ook uw benodigde portie dopamine behalen en genieten van deze topper?!

N.B.: bovenstaande prestaties zijn behaald op basis van natuurlijk aangemaakte hormonen.

0
0
0
s2smodern

Contact

Algemene zaken:
Paul Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl
Telefoon: 06-52323862

Jeugd TC:
Bert Glismeijer
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Henk-Jan Ebbers
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl
T
elefoon: 06-12079483

Heren TC:
Gepko Hahn
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)