Mondkappen nou!

Afgelopen zaterdag stond onze tweede wedstrijd op het programma. Dit was eerder uitzondering dan regel, aangezien twee andere wedstrijden uit onze poule waren uitgesteld. Het schijnt dat The ‘Rona weer zo nodig op de voorgrond moest treden. Heeft zij haar ‘shine’ nu inmiddels niet gehad? Maargoed, wij mochten ons gelukkig prijzen en weer over het veld dartelen.

Voordat wij aan onze nieuwe, zeer gestroomlijnde warming-up konden beginnen, kregen wij eerst nog een toevoeging aan ons tenue #mondkappennou. Joke stond als Oprah de nieuwe vers-van-de-pers SSS-mondkapjes uit te delen: “You get a mondkapje, you get a mondkapje, and you get a mondkapje!” Weer een uitgelezen moment natuurlijk voor onze ware teaminfluencer Charlotte om deze nieuwe toevoeging aan ons tenue vast te leggen. Allemaal lachen!! Oh nee, dat zie je niet…

En ja, u las het al goed: een nieuwe warming-up. Jeffrey had weer goede ideeën en ineens liepen we allemaal gestroomlijnd in een kaarsrechte lijn naar het net en weer terug. Voeg daar wat hakken/billen, een beetje kruispas, lopen op de teentjes en zwaaien met die armen aan toe en je hebt een leuke choreografie waar je me toch een potje warm van wordt.

Ook niet geheel onbelangrijk te vertellen is voor wie wij ons aan het klaarstomen waren. Kerkemeijer/Gemini Dames 1 uit Borculo was onze gelukkige tegenstander. Dit team zat vorig jaar niet bij ons in de poule, dus het was een verrassing wat wij voorgeschoteld zouden krijgen. Na ons te hebben klaargestoomd voor de wedstrijd was het tijd om ons lijnrecht tegenover elkaar op te stellen op de driemeterlijn om elkaar een prettige wedstrijd te wensen; smile and wave girls, just smile and wave… LET THE GAME BEGIN!

Vlak voor onze eerste wedstrijd vergeleek Bert ons met de Spaanse Armada. Iets met een onoverwinnelijke vloot, remember? Die vergelijking beviel ons prima. Het leek ons daarom ook een goed idee om daarop voort te borduren in onze strijd tegen de troepen uit Borculo. Onze vloot bleek wat kanonnen in huis te hebben; de kogels vuurden wij in de eerste set één voor één af op Gemini. Zo stond het al gauw 25-9. Wow.

Dat was een leuk begin. Maarja, zie dat maar eens vast te houden. Je raadt het al, dat lukte niet… Onze afgevuurde kanonskogels uit de eerste set veranderden in de tweede set in wat losse flodders. Gemini ging steeds beter spelen en wij hobbbelden er een beetje achteraan. In de slotfase lieten wij weer zien wat we waard zijn en pakten we de set uiteindelijk met 25 - 21.

Een 2-0 tussenstand is een fijn uitgangspunt voor die o zo gevreesde derde set. Met deze gedachte in ons achterhoofd betraden we het veld. En we gingen als een speer. De kogels werden weer netjes en gericht afgevuurd en we voegden wat leuke surprise-effecten in onze aanvallen toe. We hoorden ‘prima, prima, prima’, vanaf de kant. Dit gaf de burger moed en binnen no time stond er 25-12 op het scorebord genoteerd!

Alleen nog ‘ff’ die laatste set pakken en alle punten blijven Barneveld. Of toch niet? We wisten ineens niet meer zo goed hoe we een set moesten winnen. De dames van Gemini hadden hun verdediging ineens op orde en het leek wel alsof we daardoor wat overrompeld waren. Of, wist ons lichaam soms al dat maandag een ietwat intensievere training dan normaal op het programma zou staan en wilden we onze krachten sparen? Waarschijnlijk is dit het geval geweest.

Het is maar goed dat de spierpijn in ieder geval niet in onze vingers is gaan zitten, anders had dit verslag wellicht niet tot stand kunnen komen. Oh ja, en die laatste set ging dus naar Gemini met 15-25. Ondanks deze domper wel mooi 4 punten binnengeharkt, bruut!

Aanstaande zaterdag gaat onze vloot voor het eerst de weg op voor een uitwedstrijd - spanning en sensatie! Dit keer gaan we een keer naar het noorden i.p.v. naar het oosten, naar de geboortegrond van Manon Flier: Nieuwleusen. Mondkapp’n op ‘n goan!

De Slag om de Punten

Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zo ver: onze allereerste competitiewedstrijd van seizoen 2020/2021. Woohoo!

Op bezoek kwamen de Bevers uit Lemelerveld. Normaalgesproken zijn bevers erg schuwe dieren en eigenlijk alleen een gevaar voor de mens door half afgeknaagde bomen achter te laten. In zeldzame gevallen wil een bever echter nog wel eens agressief worden als hij of zij in paniek raakt, bijvoorbeeld wanneer het knaagdier iets te vroeg arriveert bij een sporthal en vanwege het coronaprotocol nog even buiten moet wachten. Over één ding zijn we het in ieder geval eens: no one likes The ‘Rona.

Bert besloot ons maar even af te leiden, en hoe kan je dat beter doen dan door te beginnen over de Spaanse Armada, right? Ja, je weet wel, die uit je geschiedenisles van vroeger. Jeffrey probeerde de overhoring nog slim te omzeilen door nèt iets te laat binnen te komen, maar zo makkelijk kom je er echt niet van af. Het was september 1588, het volk was in opstand, de koning was boos, de koningin dapper, er was een onoverwinnelijke vloot en … een storm.

Gesterkt door de historische voorbespreking was het tijd voor de infanterietroepen van SSS dames 1 om zich voor te bereiden op de invasie van de Bevers om vijf punten van ons te veroveren. Warmlopen, stretchen, inspelen, inslaan - samen maakten de manschappen de vloot gevechtsklaar.

Om 17.00 ging de invasie van start. De eerste set ervaarde de Barneveldse vloot vrij veel tegenwind en kwam het maar langzaam op gang. De voortgang was tergend traag. De Lemelerveldse Armada werd weinig onder druk gezet en kon de aanval inzetten. De Eerste Slag ging met 20 - 25 naar de Bevertroepen.

Met het wisselen van kant kreeg de Barneveldse vloot de wind wat meer in de rug waardoor het tij leek te keren. De SSSoldaten hielden beter stand tegen de Bevers. De strijd verliep nog steeds niet helemaal zonder horten en stoten, maar de Slag om Set Twee werd gewonnen door de Barneveldse infanterie: 25 - 21!

De strijd ging gelijk op; de legers waren aan elkaar gewaagd. De troepen waren inmiddels weer gedraaid van kant, waardoor de Barneveldse vloot opnieuw tegenwind kreeg. Dit keer leken ze daar echter beter mee om te kunnen gaan. Het ging nog steeds niet van een leien dakje, maar de zeevaarders van SSS waren ook in de Derde Slag om De Punten net iets sterker: opnieuw 25 - 21. Hoezee!

Nu was het alles of niets. Zou het Barneveldse leger deze strijd winnen en de Lemelerveldse Armada verslaan? Aye aye kapitein! Vol gas denderden de troepen van SSS door en wonnen ook de vierde en daarmee Finale Slag met een overduidelijke stand van 25 - 16. Het was september 2020, de bevers waren in opstand, de coach was boos, de toezichthouder dapper, er was een onoverwinnelijke vloot en … een SSStorm.

SSS dames 1 versus ...

Lieve fans en volgers, na een radiostilte van ruim een half jaar (what just happened?!) zijn de razende reporters van dames 1 weer terug! Ein-de-lijk kunnen we weer in de pen klimmen en verslag doen van onze competitie, die op 19 september van start zou gaan. U leest het goed; ZOU gaan…

Op vrijdag 18 september zo rond half negen in de avond – alle speelsters natuurlijk vol zenuwen al in bed vanwege de wedstrijd – kwam namelijk het bericht dat onze wedstrijd de dag erna helaas niet door kon gaan. Shit happens tegenwoordig. Wat waren we graag naar Ootmarsum gegaan (of nouja, wat hadden we graag een wedstrijd gespeeld..)

Je weet wat De Jeugd Van Tegenwoordig zegt: een goed begin is het halve werk. Maar ook, een goed begin is maar de helft. Geen zorgen dus. Of nouja, misschien een klein beetje zorgen. Want weet je wat wij niet zo gewend zijn? Ineens een vrije zaterdag hebben. Wat moet je daar nou mee? 

Fanatiek als we zijn pakten we die vrije zaterdag uiteindelijk toch met beide (uiteraard gedesinfecteerde) handen aan en maakten we er alsnog allemaal op onze eigen manier een wedstrijddag van, alleen dan dit keer buiten het veld.

Over fanatiek gesproken, laten we beginnen met Geralde. Geralde Bouw tegenwoordig dus hè. De wittebroodsweken zijn voorbij, dus dat betekent dat ook de badkamer gewoon weer eens geschrobd moet worden. Een typische klus voor de zaterdagochtend, waar Geralde nu extra tijd en energie in kon stoppen. Het feit dat Geralde hier op zaterdagochtend speciaal voor uit bed kwam, gaf haar al een 1-0 voorsprong. Vol vertrouwen veegde ze vervolgens de vloer aan met… de vloer: 2-0. Een doekje hier, een veegje daar, alleen dat ene hoekje nog en dan was Geralde klaar. Na een 3-0 voorsprong ligt echter altijd verslapping op de loer; voor vele teams waarschijnlijk een herkenbaar gevaar. Waar Geralde sterk en scherp aan de wedstrijd begon, liet ze aan in dat laatste hoekje toch wat steken vallen. De klus maar mooi geklaard met een mooie 3-1 als eindresultaat.

De vrije zaterdag van Mylène was ook niet echt helemaal vrij te noemen met vanaf 7 uur in de vroege ochtend een extra baby erbij in huis om de hele dag op te passen. Tja, is de stand Mylène vs babies daarmee dan 2-0 of 0-2, of 1-1? Dat laten we maar even in het midden. Door alle drukte kon Mylène pas om 14.30 reageren op haar whatsappjes; puntje erbij voor babies. 2-1, 1-2 of 0-3 dus. Fantastische moeder als Mylène is, slaagde zij er vervolgens in om de dag verder zonder kleerscheuren door te komen met twee uiterst tevreden babies. Wel was ze natuurlijk veel te moe voor nog een vijfde beslissende set, waardoor de eindstand neerkwam op 3-1, of 1-3. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Joke besloot haar vrije tijd zaterdag te besteden aan een poging haar meest fluffy pancakes tot nu toe te maken. Net als in het volleybalveld, bereid Joke zich ook in de keuken het liefste voor onder genot van wat goede muziek. Oftewel, ABBA’s Greatest Hits aan. 1-0 voor Joke. Tijd voor het meest fluffy beslag ever. Om dit te bereiken, is volle concentratie vereist. Het volume ging dus nog een tandje hoger - here we go again - terwijl Joke zich zorgvuldig op het maken van het beslag stortte. HO, time-out: dancing queen kwam langs, daar móet op gedanst worden. Na de time-out verliep het maken van het beslag zonder problemen; 2-0. Super (trouper)! Ook het bakken van de pannenkoekjes verliep aanvankelijk zoals gehoopt. Joke verloor echter haar grip op pannenkoek numero 8 waardoor deze dwars kwam te liggen - SOS! Een kleine tegenslag bracht de tussenstand op 2-1. Finally facing her Waterloo? Nee, Joke wist zich te herpakken en bouwde een heerlijke stapel fluffy pancakes. Thanks for all the joy they’re bringing; 3-1!

Rachels vriend was jarig, tijd voor een feestje dus! De appels in de fruitmand dachten nog ‘maak alsjeblieft cheesecake, maak cheesecake’. Helaas, appeltaart it is; 1-0 voor Rachel. Het schillen kon beginnen. De eerste appel werd van kant gemaakt, terwijl de andere appels moedeloos toekeken. Stand: 2-0. Rachel had de smaak te pakken en de rest moest er ook aan geloven. Appel na appel werd meedogenloos verlost van zijn schil: 3-0. In de eindfase kreeg Rachel kramp; time-out. Een slimme zet, want na deze rustpauze werd de laatste appel binnen no-time ook geschild. Een dikke 4-0 voor Rachel én een heerlijke appeltaart waren het resultaat.

Maartje moest even wennen aan het idee van een vrije zaterdag, en had dan ook geen plannen. 1-0 voor De Verveling. Dus dan help je je moeder maar met de grote wekelijkse boodschappen, oftewel, genieten in de Albert Heijn: 1-1. Maartje besloot ook haar kamer grondig op te ruimen; stofzuigen, stof aflappen, je weet het wel. Erg leuk. Je moet wat tegen De Verveling doen. Stand: 2-1. Het was prachtig weer, dus de rest van de dag besloot Maartje te genieten van de zon door een rondje Barneveld City te doen en er een bbq’tje achteraan te knallen. Eindresultaat: 3-1 voor Maartje!

Deze vrije zaterdag kwam voor Charlotte niet als overbodige luxe. Volgens Piet Paulusma was dit het lêste sinnige wykein. Ze heeft het genomen van deze lêste zonnestralen. De intensiteit van smeren en keren komt zeer dicht in de buurt van een wedstrijd spelen. Na een inspanning van zo’n kaliber begint de maag om aandacht te vragen. Hierdoor kwam Charlotte al gauw op een 0-1 achterstand. Tijd voor actie; een voedzame maaltijd moest worden bereid. Dan denk je natuurlijk snel aan pizza. Alleen al bij deze gedachte waande Charlotte zich als winnaar. Let's make it happen. Simpele salami volstaat niet; om deze honger te stillen moeten er ingrediënten van topkwaliteit worden gebruikt. Carpaccio werd tevoorschijn getoverd. Dit kan niet anders dan voor een 1-1 tussenstand zorgen. Kaas, pesto, rucola en pijnboompitten werden rijkelijk gestrooid. Wat een fanatisme, 2-1. Deze bijna perfecte pizza kostte tijd en de knorrende maag kwam om de hoek kijken: 2-2. Charlotte had nog een laatste troef in handen: truffelmayo. Daarmee was de pizza compleet! Ff wachten...PIZZA! De knorrende maag droop af, 3-2 voor Charlotte.

Na wat schoongemaakt te hebben in huis besloot onze echte fitgirl Laurette maar eens wat te gaan sporten. Iets met ontwenningsverschijnselen zonder sport op zaterdag? Gooo Laurette, 1-0! Of nog een bonuspunt erbij voor de motivatie en discipline om te gaan sporten op je vrije zaterdag? Jep, 2-0 voor Lau. Daar ging ze, in de achtertuin. Voelt toch wat anders dan een sporthal, maar goed voor de afwisseling. Als een echte libero ging ze vol voor de squats, maar ook de bridge en de wallsit werden niet vergeten. Stand: 3-0. De zon bracht Laurette echter in de verleiding om haar sportactiviteiten vroegtijdig te staken; ze zag zichzelf al zitten met een wijntje in de zon.  Maar dapper als ze is, zette ze door. Armoefeningen konden niet achterblijven als een echte volleybalster, wat een discipline! Daarna dik verdiend tijd voor een wijntje, in de zon. 4-0 voor Laurette.

Toen Jaleesa in haar keukenkastjes keek dacht ze: ‘Dat ziet er opgeruimd uit’. Deze blijdschap was echter van korte duur. Op de een of andere wonderbaarlijke manier was de inhoud ineens verplaatst naar het aanrecht. 0-1 voor de afwas. De motivatie is een tijdje uitgebleven, maar Jaleesa geeft zich niet snel gewonnen. Zo gezegd zo gedaan, de afwasborstel begaf zich al in haar rechterhand: 1-1, dit ging de goede kant op. De wasbak liet zich vollopen met warm water. Even voelen: temperatuur bitterbal net uit het vet. Kleine tegenslag: 1-2. Jaleesa liet zich niet uit het veld slaan en voegde een koude straal toe. Perfecte temperatuur werd bereikt. Glazen, vorken, messen, lepels en snijplanken gingen als makke schaapjes door de wasstraat. Dit resulteerde in een spannende 2-2. De eindfase brak aan. Het was nu of nooit. Toen kwam daar een waterkaraf om de hoek kijken. Deze zijn niet gemaakt voor afwasborstels… Er werd een time-out genomen om even tot rust te komen. Hierna werd met flink fanatisme het gewenste resultaat toch bereikt! Alles weer schoon: 3-2 voor Jaleesa. 

Claude besloot op haar vrije zaterdag een goede vriend te zijn en haar Voorthuizense Kievitenvrienden aan te gaan moedigen op het voetbalveld. Beter een goede vriend, dan een verre buur, toch? Of was het nou andersom? We weten het soms ook niet meer. Claudes aanwezigheid heeft zijn vruchten afgeworpen want de Voorthuizense ploeg heeft met maar liefst 6-0 (!) gewonnen, 1-0 voor Claude. Zou de aanwezigheid van Claude magisch werken dan misschien? Hopelijk geeft dit voor ons ook goede resultaten met Claude als nieuwkomer. Toch was niet alles koek en ei. Zo ergerde Claude zich zo groen en geel als een kievit aan een aantal luidruchtige supporters. 1-1 dus. Tja, bewijst maar weer dat er geen sport - en geen supporters - zich kan tippen aan het mooie SSS. Toen Claude zich weer naar de goede kant van het spoor begaf en de zon ineens weer scheen, stond het dan eigenlijk ook al meteen 2-1 (sorry Rachie). Eenmaal thuis besloot Claude lekker te gaan eten en wat tijd met haar familie door te brengen, zeker ook belangrijk! 3-1 winst voor Claude dus.

Romee begon deze onverwachte vrije zaterdag lekker rustig. Van dat rustig aan doen krijg je natuurlijk trek. Romee had echter geen zin in een saaie lunch en ging deze strijd aan. Hit the road for something delicious! Boterhammen werden ontweken en de melk bleef in de kast. Een goed begin: 1-0. Kromme Hoek te Scherpenzeel werd het eindpunt. Al snel werd het favo drankje van Romee, 7up, gepresenteerd: 2-0. Dit verliep te makkelijk. Na eenmaal de menukaart te hebben ontvangen begon het lastig te worden. Zalm of carpaccio? Carpaccio of zalm? Keuzestress kwam om de (Kromme) hoek kijken. Het zweet begon te druipen, time-out. Na even op adem te zijn gekomen werd een meesterplan uitgevoerd. Surf en turf die handel, broodje zalm/carpaccio: 3-0. De honger was nog niet gestild. Deze lunch moest afgetroefd worden met een toetje. Zo gezegd zo gedaan. De ober kwam al snel door met de famous witte chocolademousse. Tevreden en tonnetje rond ging Romee naar huis met 4-0 winst. Zoals het hoort!

! Let op: in de komende alinea kan Vlaams taalgebruik voorkomen. Allee, het klinkt natuurlijk te zot voor woorden, maar onze nieuwe volleybalinstructeur Jeffrey speelde afgelopen zaterdag zelf ‘n oefenpotske tegene de mannekes oet Tectum Achel. Jep, dat ligt zeker en vast in België. Da’s weer eens een ander paar mouwen. Efkes rap de volleybalschoenen aansteken ginder in het Omnisport, en daarna was het tijd om lekker te gaan bougeren. Alleman had er goesting in! Jeffrey ontweek den zetel in de eerste drie sets en speelde bangelijk! Nu willen we niet stoefen, maar met een scoringspercentage van 83 procent was Jeffrey feitelijk wel den krak van den match hoor, heel graaf! Of den mannekes oet Achel van tevoren een dikke nek hadden, weten we niet. Maar het was in ieder geval ook niet terecht geweest, want de mannekes oet Apeldoorn wonnen de oefenmatch dubbel en dik met 4-1. 

Tot slot: coach Bert. Als Bert niet bezig is met volleybal geniet hij graag met zijn vriendin Tineke van een wijntje op de bank. Tot hun grote verdriet zijn hierdoor vlekjes ontstaan op de bank. En laten ze die bank nu net willen gaan verkopen... Bert ging dit varkentje dus even wassen. Alles voor zijn Tineke. Emmers met sop werden gepakt en het boenen kon beginnen. Dit bleek niet te helpen; 0-1 voor de bank. Bert gaf zich niet zo snel gewonnen en begon vol goede moed aan een tweede poging. De vlekken kregen het al moeilijk en begonnen te vervagen, maar zij trokken alsnog aan het langste eind. Tussenstand: 0-2. Poging drie… De vermoeidheid sloeg echter toe; time-out. Een nieuw strijdplan werd bedacht; Bert besloot zijn joker in te zetten, oftewel, de tapijtreiniger. De vlekken zagen dit niet aankomen en een aantal gaf zich gewonnen; 1-2. Dit smaakte naar meer. Bert boende door tot een stand van 2-2 was bereikt. Nog één keer en Bert had de strijd gewonnen. Vastbesloten als hij was om Tineke blij te maken, trok hij een laatste sprintje met de tapijtreiniger en de vlekken waren verdwenen als sneeuw voor de zon. Tevreden plofte hij - uiteraard met een wijntje en Tineke - neer op de bank. Eindstand: 3-2.

Wat een dag zeg, en wat een overwinningen! Aanstaande zaterdag wagen we een tweede poging om het seizoen 2020/2021 officieel te openen. En waar kun je dat beter doen dan lekker thuis in de Meerwaarde? Om 17.00 vangen we aan tegen de Bevers uit Lemelerveld. De wedstrijd zal te volgen zijn via de livestream van SSStv: https://www.youtube.com/channel/UCdm2fcd9qLN55fKhpiXxVxQ/featured. Hopelijk tot dan!

Contact

Algemene zaken:
Mirella Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl

Jeugd TC:

A, B en C (vanaf 12 jaar)
Bram Wildekamp 
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

CMV (6 t/m 12 jaar)
Simone van Essen-Nab
E-mail: cmv@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Arjan Roelofs
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl

Heren TC:
Adriaan Kuiper
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Yvonne Sennema
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)