Laatste nieuws

SSSinterklaasactie bij Rijnders Sport
SSS nieuws
Rijnders Sport heeft een Sinterklaasactie opgezet voor alle SSS-leden. Gratis je naam laten drukken op je gekochte shirt, jas of tas.
Lees meer
Trainingen voor seniorenteams vanaf 19 november
Corona nieuws
Vanaf donderdag 19 november is het voor volwassenen weer toegestaan om in viertallen te sporten, waarbij zij wel altijd 1,5 meter afstand moeten ...
Lees meer
SSSpeeltuin voor 3-5 jaar
Jeugdbestuur
Vanaf 28 november gaat SSS Barneveld starten met een pilot voor een eigen volleybalspeeltuin! Elke week zien wij veel broertjes, zusjes, vriendjes, ...
Lees meer
VerrassingstasjeSSS voor de Rozelaar: help jij ...
Hoofdcategorie
Een beetje op elkaar letten: het is al vaak gezegd de afgelopen tijd, maar daarom niet minder waar. Om anderen een (groen) hart onder de riem te ...
Lees meer
Bericht van het bestuur (7 november)
Bestuur
Het seizoen 2020/2021 zou in volle gang moeten zijn, maar in plaats daarvan ligt de competitie stil, kunnen de seniorenteams niet trainen en is de ...
Lees meer
Nevobo: geen wedstrijden meer in 2020
Wedstrijdsecretariaat
De Nevobo heeft vandaag (vrijdag 6 november) kenbaar gemaakt dat de competities voor Topdivisie en lager niet meer in november of december hervat ...
Lees meer

Een laatste verslag, een laatste groet

Een laatste verslag, een laatste groet aan jou, dag lieve Bert.

“Goed weekend en tot volgende week!” Nooit verwacht op die tiende dag van oktober dat dit onze laatste gesproken woorden zouden zijn. Nooit gedacht dat dat ons afscheid was.

Dat we elkaar even niet zouden zien, dat voelden we wel aankomen. Met de sterk oplopende coronacijfers verwachtten we allemaal dat het volleybal wel weer stilgelegd zou worden, en dat die zaterdag 10 oktober in Nieuwleusen voorlopig onze laatste wedstrijd zou zijn. Nooit verwacht dat het de laatste keer was dat we je zouden zien. Nooit gedacht dat dat jouw allerlaatste wedstrijd was.

Op 12 oktober lekte inderdaad uit dat teamsporten hoogstwaarschijnlijk weer tijdelijk stilgelegd zouden worden. Die maandagavond trainden we - zonder Bert, want op maandag verzorgt Jeffrey onze trainingen - voorlopig voor de laatste keer. Nog onwetend of we in 2020 wel weer zouden mogen volleyballen. Niet wetend dat de volgende keer dat we het veld betreden met een groot gemis gepaard zal gaan.

“Ongeslagen de lockdown in” appte Bert die maandag nog, iets waar we trots op mochten zijn. We waren inderdaad lekker van start gegaan dit seizoen. Drie wedstrijden, drie overwinningen. Of nouja, eigenlijk zelfs vier. Onze allereerste wedstrijd was namelijk onderdeel van de nationale bekercompetitie. Door naar de volgende ronde, wat waren we blij! Nog onwetend dat die volgende bekerronde op 24 oktober niet gespeeld mocht worden. Niet wetend dat 12 september jouw allerlaatste bekerwedstrijd was.

Een ‘gewone’ volleybaltijd bij SSS had Bert niet. Zijn eerste SSSeizoen werd in maart abrupt afgebroken vanwege corona, en ook het begin van zijn tweede jaar in Barneveld was daardoor alles behalve zeker. Zoiets had niemand ooit meegemaakt, zelfs Bert niet - en die had toch echt al wel het een en ander beleefd. We vroegen ons gelijk af: zou deze gebeurtenis dan misschien bijzonder genoeg zijn om genoemd te worden in het boek dat Bert over zijn leven schreef? Hij had ons immers vaak genoeg op het hart gedrukt dat je daar niet zomaar in zou komen..

Of ze nou in het boek terecht zouden zijn gekomen of niet, bijzonder waren de afgelopen maanden in ieder geval wel. Gelukkig wisten we al onze extra vrije tijd door de coronacrisis nog wel aan nuttige dingen te besteden, zoals aan het sturen van veel te flauwe plaatjes (de meeste kwamen uiteraard van Bert) en aan het maken van een filmpje waarin we lieten zien op afstand met elkaar te kunnen volleyballen via wc-rollen. Het closetrollen-slotspektakel (spreek dat maar eens 3x achter elkaar uit..) van Bert voor dit filmpje liet destijds overigens even op zich wachten, aangezien zijn siësta zodanig was uitgelopen dat het inmiddels buiten te donker was om nog te filmen. Maar het was het wachten meer dan waard. Wat een slotstuk.

Maargoed, na een paar weken ben je ook wel uitgekeken op die wc-rollen. Wat was het fijn dat we in augustus eindelijk de zaal weer in mochten. Of nouja, fijn... Bert had van tevoren al aangekondigd “een acceptabele startconditie” van ons te verwachten bij aanvang van het nieuwe seizoen; nou daar was blijkbaar niets van gelogen. Nu houdt de gemiddelde volleyballer sowieso niet zo heel erg van conditietraining, maar na een verplichte volleybal-stop van dik vijf maanden verwacht je toch wel enigszins rustig van start te gaan. Hoewel Bert - in hart en nieren toch wel een echte mannentrainer - nogmaals benadrukte dat hij toch echt duidelijk had aangegeven dat we onze conditie hadden moeten bijhouden, zou hij ons dan toch iets ademruimte geven. Iets dan hè, niet te veel - we moesten immers wel gaan knallen dit seizoen.

Het harde werken in de voorbereiding betaalde zich uit. Driemaal winst uit drie wedstrijden. Kan slechter toch? Oké, aan die verrekte vierde set moesten we nog even werken, maar wat was Bert blij en trots met zo’n seizoensstart. Waar wij als speelsters na deze drie wedstrijden steeds ontzettend baalden dat we de laatste set hadden verloren, benadrukte Bert juist dat we de overwinning moesten vieren en dat we goed op weg waren. Bert begon zich langzamerhand te beseffen dat het nog wel eens wat zou kunnen worden dit seizoen…

Een seizoen dat trouwens vrij gedenkwaardig van start ging. Het was 19 september 2020, de Bevers waren in opstand, de coach was boos, de toezichthouder dapper, er was een onoverwinnelijke vloot en … een SSStorm. Op deze dag, die ook wel bekend staat als de dag waarop de Barneveldse vloot de Lemelerveldse Armada versloeg in de Slag om de Punten, gaf Bert een van zijn beste toneeloptredens die we tot dan toe hadden mogen aanschouwen. Zelfs Jeffrey trapte erin toen hij de stoom uit Bert z’n oren zag komen. “Maar ik ben niet echt boos hoor, ik speel theater weet je.”

Hoewel dit seizoen totaal niet ‘normaal’ - of nouja, eigenlijk juist volgens het ‘nieuwe normaal’ - verliep, waren sommige dingen gelukkig nog altijd hetzelfde. Nog steeds vertelde Bert vol passie allerlei grootse (en grote..) verhalen over vroeger. Nog steeds deelde hij maar al te graag zijn wijze levenslessen met ons. Nog steeds had hij zijn gehoorapparaat nooit in. Nog steeds sprak hij altijd vol lof over zijn Tineke. Nog steeds speelde hij graag een beetje theater langs de lijn. Nog steeds liep hij altijd rond met zijn zwarte notitieboekje. Nog steeds ging hij altijd voor de winst. Nog steeds was hij een levensgenieter. Nog steeds praatte hij maar al te graag over zijn slimme consumptiebonnen-deal. Nog steeds maakte zijn telefoon altijd allemaal geluidjes onder de training. Nog steeds was hij overduidelijk een apetrotse opa. Nog steeds had hij moeite met het onthouden van onze namen. Nog steeds hield hij van de meest flauwe grappen. Nog steeds hield hij van zowel grootse gebaren als van de kleine dingen in het leven. En nog steeds was zijn glas altijd halfvol - en het liefst gevuld met wijn. Proosten kon je volgens Bert immers nooit genoeg.

Dus laten we proosten op jou, lieve Bert. Van het ene op het andere moment zijn jouw verhalen veranderd in onze herinneringen. Herinneringen die we voor altijd zullen koesteren. Want wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.

Dag lieve Bert, rust zacht. Voor altijd in ons groene hart.

0
0
0
s2smodern

Het verslag waarvan je niet wist wie er op het midden zou spelen

,,Een wedstrijd kan je met een basis winnen, maar voor een goed seizoen heb je een volledig team nodig.’’ Met deze bijna Roekeliaanse uitspraak - ook al gaat het hier om een quote van een echte Van Garderen - kan de wedstrijd tegen Donitas goed samengevat geworden. De 4-0 overwinning van Autoschade Van der Werf/SSS H2 kwam tot stand dankzij een teamprestatie, maar dan rest nog wel de vraag: wie speelde er eigenlijk op het midden?

Wie is de mid bij Heren 2? Het lijkt bijna een terugkerend thema te worden. Vorig seizoen had dit team eindelijk weer eens drie middenaanvallers in de gelederen, waarin Buchov liet zien klaar te zijn voor de stap naar het eerste team. Kleine jongens worden groot. Een vervanger bleef achterwege; dus zaak voor Co en Ko om aan de bak te gaan. 

In de voorbereiding en tijdens de eerste wedstrijd van het seizoen bleek dat Struik sterker is dan ooit en nam Hahn twijfels over zijn ouderdom weg. Er was alleen één probleem. Kees Jan had zulke lovende reacties tijdens én na de overwinning op Renswouw, dat het gevaar dreigde dat we naast onze schoenen zouden lopen. Niet handig, want dan ga je sneller door je enkel. 

Dan restte de vraag: wie wordt de midden tegen Donitas? Zou Rinaldo opnieuw zijn kunsten op deze positie vertonen? Of zou het dan toch...? Zou het sterrenensemble van Heren 2 erin geslaagd zijn om in een week tijd een formatie klaar te stomen waarbij een zekere Martin Berger als middenaanvaller zou verschijnen. Dat hij bij het inkomen van het veld voor de libero een wissel zou aanvragen om zijn aanwezigheid nog eens extra te benadrukken? Elk meent zijn uil een valk te zijn. In dit geval schitterde Berger gewoon als vanouds aan de buitenkant. 

Gelukkig hadden we nog een troef achter de hand. Binnen de mooie vereniging van SSS trekt Buchov maar al te graag het groene shirt aan. Laat Heren 1 nou net niet te hoeven spelen, de TC hierop van tevoren geanticipeerd te hebben en Heren 2 een midden nodig te hebben: 1+1+1+1… geen idee, maar de optelsom had als uitkomst: Buchov is back! Zodoende kon Der Kapitän rustig in zijn fijne nieuwe groene trui kruipen en vanaf de kant aanschouwen dat het goed was.

Dan de wedstrijd… O, nee. Wat weten we van de tegenstander? Vrij weinig. We hadden wel gelezen dat er een sprake was van een leegloop, maar meer we wisten verder niet veel meer dan dat het zusje van Bram het groen verloochend heeft voor het geel-blauwe, dat Donitas de aartsrivaal is van Veracles én dat er pre-corona (officieel gezien…) mooie feestjes gegeven werden. Dat laatste hebben we zelf mogen ervaren in het seizoen 2013/2014… 

Het seizoen 2013 begon voor SSS Heren 2 destijds met een thuiswedstrijd tegen… Donitas! Het was een tijd dat Ezau langs de kant stond als coach, dat Gepko nog niet in het bestuur zat en dat Bram nog volleybalde (en in die wedstrijd zelfs zijn debuut mocht maken in de eerste divisie!). Het werd een seizoen om sportief gezien snel te vergeten en dat is waar we na de wedstrijd ook goed ons best voor deden. In de annalen is nog terug te vinden dat uit de huidige Heren 2-selectie het viertal Frank, Rinaldo, Berger en Gepko destijds zich in het team bevonden dat het seizoen eindigden met tien punten uit twintig wedstrijd, met één overwinning op zak.

Dat was zeven jaar geleden. Terug naar het heden. Inmiddels heeft de ploeg een nieuwe sponsor en dat leverde de ploeg nieuwe kleding op: in het kersverse tenue gesponsord door Autoschade Van der Werf kwam de ploeg in comfortabele truien het veld op, waarop Nick even de tegenstander angst inboezemde door zijn trui uit te trekken en zijn tijdritpakje te tonen. 

Oké, dan nu echt de wedstrijd. Zoals Kees Jan het verwoordde tegenover Volleybalkrant hebben we een volledig team nodig voor een goed seizoen. Ewoud en Frank hadden een basisplaats afgedwongen. Niet getreurd voor Michiel en Arjan, want zij mochten hun fijne truien aanhouden. 

Het was even zoeken in de eerste set en we gaven Donitas te veel cadeaus met onze makkelijke of foutieve services. Onze pass stond onder druk, Roelofs moest even binnen de lijnen komen… Oké, dit verslag wordt alweer veel te analytisch. Even doorspoelen naar 13-15. Buchov kwam aan service en blijkbaar leren ze bij Heren 1 te huppelen. Dus met de nodige druk huppelde Ballerino Buchov ons langs Donitas, maar niet zonder het massaal toegestroomde online publiek ook te trakteren op een ware pirouette.

Na de moeizame eerste set trokken we snel door in de tweede set. Hé, dat betekent dat we het puntentotaal van zeven jaar geleden in de eerste divisie al na drie wedstrijden overtroffen hebben. Heren 2 is echter een Rupsje Nooitgenoeg geworden. Arno vond het wel welletjes en stond zijn plaats af aan Ties. Kees Jan vond het nog niet welletjes en wilde verder met het team van de eerste twee sets de zege veiligstellen. Alleen de macht van de  pen was te sterk: Roelofs eruit, Ewoud weer binnen de lijnen en een notitie voor KJ met een traktatie als gevolg. De schrijver deze heeft begrepen dat dat rechtgezet gaat worden in Hotel ‘t Gemeentehuis in Bedum. Mochten we daar tenminste op tijd arriveren...

Met Ties en Ewoud binnen de lijnen werd het krachtsverschil tussen SSS en Donitas alleen maar groter. Het resulteerde in een 25-14 setwinst. Daarna was het nog zaak het bonuspunt binnen te halen en dan ook nog eens als een team. Oftewel, Michiel en Rinaldo: truitje uit, kniebeschermers omhoog. Roelofs mocht ook weer opdraven. Zo gezegd, zo gedaan na een moeizame start: mooie aanvallen, een nonchalante port de bras van Buchov, een doortikbal van Beek; ook de vierde set was voor SSS.

De derde zege op rij dit seizoen en de negende overwinning in dit verder nog officieel ongeslagen jaar. De veertien punten uit drie wedstrijden resulteren in de koppositie in de eerste divisie A. Die gaan we proberen te verdedigen in het hoge noorden: op naar Bedum.

0
0
0
s2smodern

Mondkappen nou!

Afgelopen zaterdag stond onze tweede wedstrijd op het programma. Dit was eerder uitzondering dan regel, aangezien twee andere wedstrijden uit onze poule waren uitgesteld. Het schijnt dat The ‘Rona weer zo nodig op de voorgrond moest treden. Heeft zij haar ‘shine’ nu inmiddels niet gehad? Maargoed, wij mochten ons gelukkig prijzen en weer over het veld dartelen.

Voordat wij aan onze nieuwe, zeer gestroomlijnde warming-up konden beginnen, kregen wij eerst nog een toevoeging aan ons tenue #mondkappennou. Joke stond als Oprah de nieuwe vers-van-de-pers SSS-mondkapjes uit te delen: “You get a mondkapje, you get a mondkapje, and you get a mondkapje!” Weer een uitgelezen moment natuurlijk voor onze ware teaminfluencer Charlotte om deze nieuwe toevoeging aan ons tenue vast te leggen. Allemaal lachen!! Oh nee, dat zie je niet…

En ja, u las het al goed: een nieuwe warming-up. Jeffrey had weer goede ideeën en ineens liepen we allemaal gestroomlijnd in een kaarsrechte lijn naar het net en weer terug. Voeg daar wat hakken/billen, een beetje kruispas, lopen op de teentjes en zwaaien met die armen aan toe en je hebt een leuke choreografie waar je me toch een potje warm van wordt.

Ook niet geheel onbelangrijk te vertellen is voor wie wij ons aan het klaarstomen waren. Kerkemeijer/Gemini Dames 1 uit Borculo was onze gelukkige tegenstander. Dit team zat vorig jaar niet bij ons in de poule, dus het was een verrassing wat wij voorgeschoteld zouden krijgen. Na ons te hebben klaargestoomd voor de wedstrijd was het tijd om ons lijnrecht tegenover elkaar op te stellen op de driemeterlijn om elkaar een prettige wedstrijd te wensen; smile and wave girls, just smile and wave… LET THE GAME BEGIN!

Vlak voor onze eerste wedstrijd vergeleek Bert ons met de Spaanse Armada. Iets met een onoverwinnelijke vloot, remember? Die vergelijking beviel ons prima. Het leek ons daarom ook een goed idee om daarop voort te borduren in onze strijd tegen de troepen uit Borculo. Onze vloot bleek wat kanonnen in huis te hebben; de kogels vuurden wij in de eerste set één voor één af op Gemini. Zo stond het al gauw 25-9. Wow.

Dat was een leuk begin. Maarja, zie dat maar eens vast te houden. Je raadt het al, dat lukte niet… Onze afgevuurde kanonskogels uit de eerste set veranderden in de tweede set in wat losse flodders. Gemini ging steeds beter spelen en wij hobbbelden er een beetje achteraan. In de slotfase lieten wij weer zien wat we waard zijn en pakten we de set uiteindelijk met 25 - 21.

Een 2-0 tussenstand is een fijn uitgangspunt voor die o zo gevreesde derde set. Met deze gedachte in ons achterhoofd betraden we het veld. En we gingen als een speer. De kogels werden weer netjes en gericht afgevuurd en we voegden wat leuke surprise-effecten in onze aanvallen toe. We hoorden ‘prima, prima, prima’, vanaf de kant. Dit gaf de burger moed en binnen no time stond er 25-12 op het scorebord genoteerd!

Alleen nog ‘ff’ die laatste set pakken en alle punten blijven Barneveld. Of toch niet? We wisten ineens niet meer zo goed hoe we een set moesten winnen. De dames van Gemini hadden hun verdediging ineens op orde en het leek wel alsof we daardoor wat overrompeld waren. Of, wist ons lichaam soms al dat maandag een ietwat intensievere training dan normaal op het programma zou staan en wilden we onze krachten sparen? Waarschijnlijk is dit het geval geweest.

Het is maar goed dat de spierpijn in ieder geval niet in onze vingers is gaan zitten, anders had dit verslag wellicht niet tot stand kunnen komen. Oh ja, en die laatste set ging dus naar Gemini met 15-25. Ondanks deze domper wel mooi 4 punten binnengeharkt, bruut!

Aanstaande zaterdag gaat onze vloot voor het eerst de weg op voor een uitwedstrijd - spanning en sensatie! Dit keer gaan we een keer naar het noorden i.p.v. naar het oosten, naar de geboortegrond van Manon Flier: Nieuwleusen. Mondkapp’n op ‘n goan!

0
0
0
s2smodern

Het verslag waarvan we hoopten dat dit een half jaar geleden zou komen

De boeren tegen de kippen. De blauwen tegen de groenen. Renswouw Heren 1 tegen SSS Heren 2. Dat zou een half jaar geleden het topaffiche zijn met als inzet het kampioenschap van de tweede divisie. Het C-woord gooide roet in het eten, maar zaterdag kregen we een nieuwe kans. Hier komt het verslag waarvan we hoopten dat dit een half jaar geleden zou komen.

Als we de geruchten hadden moeten geloven, zou er misschien wel 200 man publiek naar De Hokhorst komen. Dat zou vandaag de dag een brandhaard van jewelste zijn, maar die ene wedstrijd op een vrijdagavond in maart stond in menig agenda’s geschreven. Laten we daar niet te veel woorden meer over schrijven, aangezien tijdens een emotioneel betoog destijds al genoeg tranen gevloeid hebben.

Het is een nieuw seizoen, in een nieuwe competitie, met nieuwe kansen. Wij waren met Autoschade/Van der Werf SSS Heren 2 uitstekend gestart dankzij een 4-0 zege; datzelfde was het geval voor Renswouw. Hierdoor gingen de herinneringen toch even terug naar maart, want ook toen zouden wij als nummers één en twee de degens kruisen. Ditmaal ging dat echter gebeuren in de eerste divisie.

Helaas - en logischerwijs - zonder uitpubliek, maar dankzij Hans was er toch een leuk sfeertje neergezet in De Hokhorst en konden ongeveer vijftig Renswoudenaren toekijken. Het is dat ze al stil moesten zijn, anders waren we ze dat ook zeker geweest na een flitsende eerste set van SSS. Volgens opdracht lanceerde Michiel de ene na de andere kogel vanachter de servicelijn. Onze eigen passlinie had op de training al ondervonden dat deze services bepaald niet prettig zijn (net zo min als de sprongservices van Heren 1; waarvoor dank!). In navolging van Beek stroomden de services van de rest van het team ook met enorme snelheid richting armen van de Renswoudenaren om Bart aan het lopen te zetten.

In de rest van het spel ging het ook voortvarend bij de Barneveld. De paSSSlinie onder leiding van Arno stond als een huis; hij had een basisplaats afgedwongen ten opzichte van Ties. Dat had de coach goed ingeschat, want zijn Woudenbergse afkomst zou te veel als een rode lap op een Renswoudense stier werken. De aanvallers scoorden er op los en als er toch een bal terugkwam, zorgde Wilco er met zijn blokkering voor dat Renswouw door de struiken het bos niet meer zag.

Na de magistrale eerste set stond het gewoon weer 0-0 en krabbelde Renswouw iets op. Wat volgde was een wedstrijd zonder hoogstaand spel, met een aantal foutenseries, maar ook met een Barnevelds team dat zich boven de twintig de sterkste ploeg toonde. Berger speelde op dat soort momenten als een godenzoon (komt waarschijnlijk door zijn broekje), de lijntjes tussen Beek-Roelofs en Beek-Hebing liepen heerlijk en met trucje op het midden waren de Barnevelders ook in set twee en drie het sterkste.

Een trucje op het midden? Nu denkt u misschien: het zal toch niet? Nee, het was inderdaad niet Berger die op het midden kwam te staan. Dat is een meerjarenplan. Rome is ook niet op één dag gebouwd. Gelukkig hebben we met Rinaldo een alleskunner langs de lijn: of nu als passer/loper in de Eredivisie is, als libero in Italië, als diagonaal (met een fitte schouder) in de tweede divisie of als stand-in midden in de eerste divisie. Dat was ook nodig, want onze aanvoerder is inmiddels dertig jaar en de jaren beginnen te tellen. Dus was het halverwege de tweede set tijd om even op het bankje te gaan zitten en om louter voor de service nog even terug te komen.

De winst was binnen. Nu was het nog zaak om het bonuspunt te behalen. Daar wilde Renswouw niet zomaar aan meewerken. Met nieuwe impulsen (Debuutkannetje van Ewoud? Check!) knokten de Barnevelders zich nog terug naar een spannende strijd aan het einde van de set, maar het was uiteindelijk Renswouw dat toch een puntje in De Hokhorst hield.

Negen punten uit twee wedstrijden bij de rentree in de eerste divisie. Dat is een keurige tussenstand; met een tweede plek op de ranglijst. Vanmiddag gaan we de degens kruisen met de studenten van Donitas. Wilt u zien wat dit treffen ons zal brengen? Kijkt u dan vanaf 17.00 uur naar de live stream op SSS TV. En als u denkt: wat zien die jongens er goed uit? Dat komt door de nieuwe wedstrijdkleding, gesponsord door Autoschade Van der Werf.

En als u denkt: wie is de mid? Dat is nog een verrassing...

0
0
0
s2smodern

De Slag om de Punten

Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zo ver: onze allereerste competitiewedstrijd van seizoen 2020/2021. Woohoo!

Op bezoek kwamen de Bevers uit Lemelerveld. Normaalgesproken zijn bevers erg schuwe dieren en eigenlijk alleen een gevaar voor de mens door half afgeknaagde bomen achter te laten. In zeldzame gevallen wil een bever echter nog wel eens agressief worden als hij of zij in paniek raakt, bijvoorbeeld wanneer het knaagdier iets te vroeg arriveert bij een sporthal en vanwege het coronaprotocol nog even buiten moet wachten. Over één ding zijn we het in ieder geval eens: no one likes The ‘Rona.

Bert besloot ons maar even af te leiden, en hoe kan je dat beter doen dan door te beginnen over de Spaanse Armada, right? Ja, je weet wel, die uit je geschiedenisles van vroeger. Jeffrey probeerde de overhoring nog slim te omzeilen door nèt iets te laat binnen te komen, maar zo makkelijk kom je er echt niet van af. Het was september 1588, het volk was in opstand, de koning was boos, de koningin dapper, er was een onoverwinnelijke vloot en … een storm.

Gesterkt door de historische voorbespreking was het tijd voor de infanterietroepen van SSS dames 1 om zich voor te bereiden op de invasie van de Bevers om vijf punten van ons te veroveren. Warmlopen, stretchen, inspelen, inslaan - samen maakten de manschappen de vloot gevechtsklaar.

Om 17.00 ging de invasie van start. De eerste set ervaarde de Barneveldse vloot vrij veel tegenwind en kwam het maar langzaam op gang. De voortgang was tergend traag. De Lemelerveldse Armada werd weinig onder druk gezet en kon de aanval inzetten. De Eerste Slag ging met 20 - 25 naar de Bevertroepen.

Met het wisselen van kant kreeg de Barneveldse vloot de wind wat meer in de rug waardoor het tij leek te keren. De SSSoldaten hielden beter stand tegen de Bevers. De strijd verliep nog steeds niet helemaal zonder horten en stoten, maar de Slag om Set Twee werd gewonnen door de Barneveldse infanterie: 25 - 21!

De strijd ging gelijk op; de legers waren aan elkaar gewaagd. De troepen waren inmiddels weer gedraaid van kant, waardoor de Barneveldse vloot opnieuw tegenwind kreeg. Dit keer leken ze daar echter beter mee om te kunnen gaan. Het ging nog steeds niet van een leien dakje, maar de zeevaarders van SSS waren ook in de Derde Slag om De Punten net iets sterker: opnieuw 25 - 21. Hoezee!

Nu was het alles of niets. Zou het Barneveldse leger deze strijd winnen en de Lemelerveldse Armada verslaan? Aye aye kapitein! Vol gas denderden de troepen van SSS door en wonnen ook de vierde en daarmee Finale Slag met een overduidelijke stand van 25 - 16. Het was september 2020, de bevers waren in opstand, de coach was boos, de toezichthouder dapper, er was een onoverwinnelijke vloot en … een SSStorm.

0
0
0
s2smodern

Het verslag waarvan je niet wist wanneer dat zou komen

Het verslag waarvan je niet zeker wist wanneer dat weer zou komen, is toch eindelijk daar. Het seizoen 2020/2021 is van start gegaan en dat betekent ook weer tijd voor wedstrijdverslagen van Autoschade Van der Werf/SSS Heren 2. De schrijver dezes kan ook met een goed gevoel het eerste verslag noteren, want er werd immers gewonnen: 4-0 tegen Ten Brinke Set Up IJsselmuiden.

Aangezien tussen onze laatste competitiewedstrijd uit het seizoen 2019/2020 en onze eerste wedstrijd van het seizoen 2020/2021 maar liefst 28 weken zit, lijkt het ons goed om Autoschade Van der Werf/SSS Heren 2 even aan u voor te stellen.

Te beginnen met de sponsornaam: van één van de kortste namen in de competitie, hebben we nu opeens bijna de langste naam. Helaas moesten we het op dat gebied afgelopen zaterdag afleggen tegen Ten Brinke Set Up IJsselmuiden Heren 1, maar dat wilden we best prijsgeven als we de rest van de punten gewoon in Barneveld konden houden. De sponsornaam doet vermoeden dat er nogal wat brokkenpiloten in de selectie zitten. Wellicht had de sponsor uit Lunteren dan beter een wederkerige sponsordeal met een teampje hoger kunnen sluiten.

In SSS Heren 2 zitten vooral brave coureurs, waar tegenwoordig ook geselecteerd wordt op de veiligheid en het comfort van de auto’s. Vandaar dat de twee meest onervaren coureurs uit het team zijn gezet en we tegenwoordig inzetten op meer familiewagens en zo nu en dan (lees: bij de uitwedstrijden naar het hoge noorden) een Audi of een Jaguar.

Het team is vooral erg blij met de nieuwe sponsornaam, want zodoende werd er al druk gespeculeerd over een koploperschap nog voor de eerste speelronde. Helaas zit Apollo 8 in dezelfde poule, waardoor wij de tweede positie op de startrij kregen.
Verder kunt u ons binnenkort ook zien schitteren in nieuwe kledij. Dit zal hoogstwaarschijnlijk voorlopig op het scherm aanschouwd moeten worden, want jammer genoeg is er geen ruimte voor toeschouwers in De Meerwaarde. Gelukkig zullen onze duels op SSS TV te bekijken zijn.

Bij het passen en meten voor de kleding moest het team wel even de wenkbrauwen fronsen, want zagen we dat nou goed: maat S? Welke jeugdig talent met een ongekende sprongkracht heeft zich naar het tweede team van SSS opgewerkt? Niets is minder waar; het bleek de nieuwe libero te zijn die de concurrentie aan moet gaan met Arno. Misschien dat u hem al op de livestream door het veld heeft zien vliegen, duiken en sprinten. Ties Haket is de naam en zodra het weer kan, zal in deze verslagen dan ook geschreven worden over een nieuwe mysterieuze blondine op de tribune.

Wat valt er verder over de selectie te vertellen? Thijs en Robin hebben de stap naar Heren 1 gezet. Mooi om te zien dat Heren 2 niet alleen ‘iedereen verpest’ met ons gedrag, maar juist spelers beter weet te maken en aan de Eredivisie kan afleveren. Dat geldt ook voor onze benjamin van afgelopen seizoen; Sil gaat een oranje shirt aantrekken en voor het Talent Team spelen. Verder heeft papa Sander ervoor gekozen om het gepromoveerde Heren 3 te versterken en zodoende SSS te helpen in de strijd tegen een spelverdelerstekort. In de strijd tegen een middentekort worden momenteel nog gesprekken gevoerd met Martin Berger. Daarover later meer.

De overige acht spelers zijn gebleven, net als de technische staf met Kees Jan, Gert en Christien. Dat betekent gewoon weer mandarijnen met Haribo’s. Daar valt niet over te discussiëren. Echt niet. Nee, echt niet. Van het achttal hebben we een elftal weten te maken door Ties weg te lokken uit Woudenberg en door Ewoud (Heren 3) en Arjan (Heren 1) op de passer/loperpositie te zetten. Nu hoor ik u denken: is Martin Berger dan echt midden geworden, omdat jullie anders vier passer/lopers hebben? Nog niet. We hebben wel Michiel een gekke positiewisseling laten maken en gaan eens kijken of hij ook een beetje kan spelverdelen.

Met dit elftal begon de voorbereiding op 1 juli. De dag dat we weer mochten sporten zonder afstandsbeperkingen en daarmee begon direct de zomercompetitie. Prachtige duels werden er gespeeld op het zand van Almere, Renswoude en Barneveld; als ook op het blessurevrije gras van de schaatsbaan. De competitie was een kolfje naar de hand van Michiel, die daarmee een vakantie én een weekendje weg verdiende.

De voorbereiding werd vervolgens in de zaal opgepakt, waar de opkomst opeens lager was dan in de buitenlucht. Verstandige jongens bij Heren 2: niet te veel mensen op zo’n kleine ruimte, dan kan er beter afstand gehouden worden. Daarnaast is het een kwestie van niet te vroeg pieken. Je zag iedereen zoeken naar de supercompensatie. Zo wonnen we van Veracles, verloren we in Veenendaal, veroverden we Brabant met een stuk appeltaart en speelden we een matige generale repetitie (zoals het hoort) in Nieuwegein. Wat viel vooral op? Beide wedstrijden dat Gert erbij was, gingen verloren.

Gelukkig konden we opgelucht ademhalen dat Gert er zaterdag niet bij was, waardoor de overwinning in de sterren geschreven stond. De Nevobo zal hier waarschijnlijk niet van op de hoogte zijn geweest, waardoor de prognose een 2-3 nederlaag luidde. Bij onze rentree in de Eerste Divisie A - voor het eerst sinds het seizoen 2013/2014 speelt Heren 2 weer op dit niveau - stond Set Up uit IJsselmuiden tegenover ons; eveneens gepromoveerd, maar vooral dankzij het feit dat andere teams de stap omhoog niet wilden maken.

Wat valt er eigenlijk over de wedstrijd te zeggen? We hoorden met 0-1 achter te staan, maar stonden met 1-0 voor. Michiel kan een doortiktrucje. Berger kan goed verdedigen. Frank heeft een goede vakantie gehad. Arno ook. Nick kon lekker een wedstrijdje inslaan. Rinaldo kon zijn schouder opwarmen. De eerste scheidsrechter had het warm. De tweede scheidsrechter was vergeten dextro te eten. Ties had de dextro denk ik gejat. We hadden lekkere snoepjes. Kees Jan vond het ook lekker. We wonnen met 4-0. We stonden bovenaan. Het bier smaakte goed. Het eten smaakte… O ja, dat waren we vergeten te doen.

Verder kunt u de wedstrijd terugkijken op SSS TV, zoals u ook aanstaande zaterdag de topper tegen Renswouw kunt zien op YouTube. De wedstrijd die een half jaar geleden gespeeld had moeten worden om het kampioenschap, maar niet doorging zal zaterdagavond wel gespeeld worden. Dan opnieuw tussen de nummers één en twee van de competitie. Weliswaar na één speelronde, maar daar hoor je niemand over.

Blauw tegen groen.
Boeren tegen kippen.
Christien tegen Christien.

Zaterdag 26 september: 19.00 uur, live op SSS TV.

0
0
0
s2smodern

SSS dames 1 versus ...

Lieve fans en volgers, na een radiostilte van ruim een half jaar (what just happened?!) zijn de razende reporters van dames 1 weer terug! Ein-de-lijk kunnen we weer in de pen klimmen en verslag doen van onze competitie, die op 19 september van start zou gaan. U leest het goed; ZOU gaan…

Op vrijdag 18 september zo rond half negen in de avond – alle speelsters natuurlijk vol zenuwen al in bed vanwege de wedstrijd – kwam namelijk het bericht dat onze wedstrijd de dag erna helaas niet door kon gaan. Shit happens tegenwoordig. Wat waren we graag naar Ootmarsum gegaan (of nouja, wat hadden we graag een wedstrijd gespeeld..)

Je weet wat De Jeugd Van Tegenwoordig zegt: een goed begin is het halve werk. Maar ook, een goed begin is maar de helft. Geen zorgen dus. Of nouja, misschien een klein beetje zorgen. Want weet je wat wij niet zo gewend zijn? Ineens een vrije zaterdag hebben. Wat moet je daar nou mee? 

Fanatiek als we zijn pakten we die vrije zaterdag uiteindelijk toch met beide (uiteraard gedesinfecteerde) handen aan en maakten we er alsnog allemaal op onze eigen manier een wedstrijddag van, alleen dan dit keer buiten het veld.

Over fanatiek gesproken, laten we beginnen met Geralde. Geralde Bouw tegenwoordig dus hè. De wittebroodsweken zijn voorbij, dus dat betekent dat ook de badkamer gewoon weer eens geschrobd moet worden. Een typische klus voor de zaterdagochtend, waar Geralde nu extra tijd en energie in kon stoppen. Het feit dat Geralde hier op zaterdagochtend speciaal voor uit bed kwam, gaf haar al een 1-0 voorsprong. Vol vertrouwen veegde ze vervolgens de vloer aan met… de vloer: 2-0. Een doekje hier, een veegje daar, alleen dat ene hoekje nog en dan was Geralde klaar. Na een 3-0 voorsprong ligt echter altijd verslapping op de loer; voor vele teams waarschijnlijk een herkenbaar gevaar. Waar Geralde sterk en scherp aan de wedstrijd begon, liet ze aan in dat laatste hoekje toch wat steken vallen. De klus maar mooi geklaard met een mooie 3-1 als eindresultaat.

De vrije zaterdag van Mylène was ook niet echt helemaal vrij te noemen met vanaf 7 uur in de vroege ochtend een extra baby erbij in huis om de hele dag op te passen. Tja, is de stand Mylène vs babies daarmee dan 2-0 of 0-2, of 1-1? Dat laten we maar even in het midden. Door alle drukte kon Mylène pas om 14.30 reageren op haar whatsappjes; puntje erbij voor babies. 2-1, 1-2 of 0-3 dus. Fantastische moeder als Mylène is, slaagde zij er vervolgens in om de dag verder zonder kleerscheuren door te komen met twee uiterst tevreden babies. Wel was ze natuurlijk veel te moe voor nog een vijfde beslissende set, waardoor de eindstand neerkwam op 3-1, of 1-3. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Joke besloot haar vrije tijd zaterdag te besteden aan een poging haar meest fluffy pancakes tot nu toe te maken. Net als in het volleybalveld, bereid Joke zich ook in de keuken het liefste voor onder genot van wat goede muziek. Oftewel, ABBA’s Greatest Hits aan. 1-0 voor Joke. Tijd voor het meest fluffy beslag ever. Om dit te bereiken, is volle concentratie vereist. Het volume ging dus nog een tandje hoger - here we go again - terwijl Joke zich zorgvuldig op het maken van het beslag stortte. HO, time-out: dancing queen kwam langs, daar móet op gedanst worden. Na de time-out verliep het maken van het beslag zonder problemen; 2-0. Super (trouper)! Ook het bakken van de pannenkoekjes verliep aanvankelijk zoals gehoopt. Joke verloor echter haar grip op pannenkoek numero 8 waardoor deze dwars kwam te liggen - SOS! Een kleine tegenslag bracht de tussenstand op 2-1. Finally facing her Waterloo? Nee, Joke wist zich te herpakken en bouwde een heerlijke stapel fluffy pancakes. Thanks for all the joy they’re bringing; 3-1!

Rachels vriend was jarig, tijd voor een feestje dus! De appels in de fruitmand dachten nog ‘maak alsjeblieft cheesecake, maak cheesecake’. Helaas, appeltaart it is; 1-0 voor Rachel. Het schillen kon beginnen. De eerste appel werd van kant gemaakt, terwijl de andere appels moedeloos toekeken. Stand: 2-0. Rachel had de smaak te pakken en de rest moest er ook aan geloven. Appel na appel werd meedogenloos verlost van zijn schil: 3-0. In de eindfase kreeg Rachel kramp; time-out. Een slimme zet, want na deze rustpauze werd de laatste appel binnen no-time ook geschild. Een dikke 4-0 voor Rachel én een heerlijke appeltaart waren het resultaat.

Maartje moest even wennen aan het idee van een vrije zaterdag, en had dan ook geen plannen. 1-0 voor De Verveling. Dus dan help je je moeder maar met de grote wekelijkse boodschappen, oftewel, genieten in de Albert Heijn: 1-1. Maartje besloot ook haar kamer grondig op te ruimen; stofzuigen, stof aflappen, je weet het wel. Erg leuk. Je moet wat tegen De Verveling doen. Stand: 2-1. Het was prachtig weer, dus de rest van de dag besloot Maartje te genieten van de zon door een rondje Barneveld City te doen en er een bbq’tje achteraan te knallen. Eindresultaat: 3-1 voor Maartje!

Deze vrije zaterdag kwam voor Charlotte niet als overbodige luxe. Volgens Piet Paulusma was dit het lêste sinnige wykein. Ze heeft het genomen van deze lêste zonnestralen. De intensiteit van smeren en keren komt zeer dicht in de buurt van een wedstrijd spelen. Na een inspanning van zo’n kaliber begint de maag om aandacht te vragen. Hierdoor kwam Charlotte al gauw op een 0-1 achterstand. Tijd voor actie; een voedzame maaltijd moest worden bereid. Dan denk je natuurlijk snel aan pizza. Alleen al bij deze gedachte waande Charlotte zich als winnaar. Let's make it happen. Simpele salami volstaat niet; om deze honger te stillen moeten er ingrediënten van topkwaliteit worden gebruikt. Carpaccio werd tevoorschijn getoverd. Dit kan niet anders dan voor een 1-1 tussenstand zorgen. Kaas, pesto, rucola en pijnboompitten werden rijkelijk gestrooid. Wat een fanatisme, 2-1. Deze bijna perfecte pizza kostte tijd en de knorrende maag kwam om de hoek kijken: 2-2. Charlotte had nog een laatste troef in handen: truffelmayo. Daarmee was de pizza compleet! Ff wachten...PIZZA! De knorrende maag droop af, 3-2 voor Charlotte.

Na wat schoongemaakt te hebben in huis besloot onze echte fitgirl Laurette maar eens wat te gaan sporten. Iets met ontwenningsverschijnselen zonder sport op zaterdag? Gooo Laurette, 1-0! Of nog een bonuspunt erbij voor de motivatie en discipline om te gaan sporten op je vrije zaterdag? Jep, 2-0 voor Lau. Daar ging ze, in de achtertuin. Voelt toch wat anders dan een sporthal, maar goed voor de afwisseling. Als een echte libero ging ze vol voor de squats, maar ook de bridge en de wallsit werden niet vergeten. Stand: 3-0. De zon bracht Laurette echter in de verleiding om haar sportactiviteiten vroegtijdig te staken; ze zag zichzelf al zitten met een wijntje in de zon.  Maar dapper als ze is, zette ze door. Armoefeningen konden niet achterblijven als een echte volleybalster, wat een discipline! Daarna dik verdiend tijd voor een wijntje, in de zon. 4-0 voor Laurette.

Toen Jaleesa in haar keukenkastjes keek dacht ze: ‘Dat ziet er opgeruimd uit’. Deze blijdschap was echter van korte duur. Op de een of andere wonderbaarlijke manier was de inhoud ineens verplaatst naar het aanrecht. 0-1 voor de afwas. De motivatie is een tijdje uitgebleven, maar Jaleesa geeft zich niet snel gewonnen. Zo gezegd zo gedaan, de afwasborstel begaf zich al in haar rechterhand: 1-1, dit ging de goede kant op. De wasbak liet zich vollopen met warm water. Even voelen: temperatuur bitterbal net uit het vet. Kleine tegenslag: 1-2. Jaleesa liet zich niet uit het veld slaan en voegde een koude straal toe. Perfecte temperatuur werd bereikt. Glazen, vorken, messen, lepels en snijplanken gingen als makke schaapjes door de wasstraat. Dit resulteerde in een spannende 2-2. De eindfase brak aan. Het was nu of nooit. Toen kwam daar een waterkaraf om de hoek kijken. Deze zijn niet gemaakt voor afwasborstels… Er werd een time-out genomen om even tot rust te komen. Hierna werd met flink fanatisme het gewenste resultaat toch bereikt! Alles weer schoon: 3-2 voor Jaleesa. 

Claude besloot op haar vrije zaterdag een goede vriend te zijn en haar Voorthuizense Kievitenvrienden aan te gaan moedigen op het voetbalveld. Beter een goede vriend, dan een verre buur, toch? Of was het nou andersom? We weten het soms ook niet meer. Claudes aanwezigheid heeft zijn vruchten afgeworpen want de Voorthuizense ploeg heeft met maar liefst 6-0 (!) gewonnen, 1-0 voor Claude. Zou de aanwezigheid van Claude magisch werken dan misschien? Hopelijk geeft dit voor ons ook goede resultaten met Claude als nieuwkomer. Toch was niet alles koek en ei. Zo ergerde Claude zich zo groen en geel als een kievit aan een aantal luidruchtige supporters. 1-1 dus. Tja, bewijst maar weer dat er geen sport - en geen supporters - zich kan tippen aan het mooie SSS. Toen Claude zich weer naar de goede kant van het spoor begaf en de zon ineens weer scheen, stond het dan eigenlijk ook al meteen 2-1 (sorry Rachie). Eenmaal thuis besloot Claude lekker te gaan eten en wat tijd met haar familie door te brengen, zeker ook belangrijk! 3-1 winst voor Claude dus.

Romee begon deze onverwachte vrije zaterdag lekker rustig. Van dat rustig aan doen krijg je natuurlijk trek. Romee had echter geen zin in een saaie lunch en ging deze strijd aan. Hit the road for something delicious! Boterhammen werden ontweken en de melk bleef in de kast. Een goed begin: 1-0. Kromme Hoek te Scherpenzeel werd het eindpunt. Al snel werd het favo drankje van Romee, 7up, gepresenteerd: 2-0. Dit verliep te makkelijk. Na eenmaal de menukaart te hebben ontvangen begon het lastig te worden. Zalm of carpaccio? Carpaccio of zalm? Keuzestress kwam om de (Kromme) hoek kijken. Het zweet begon te druipen, time-out. Na even op adem te zijn gekomen werd een meesterplan uitgevoerd. Surf en turf die handel, broodje zalm/carpaccio: 3-0. De honger was nog niet gestild. Deze lunch moest afgetroefd worden met een toetje. Zo gezegd zo gedaan. De ober kwam al snel door met de famous witte chocolademousse. Tevreden en tonnetje rond ging Romee naar huis met 4-0 winst. Zoals het hoort!

! Let op: in de komende alinea kan Vlaams taalgebruik voorkomen. Allee, het klinkt natuurlijk te zot voor woorden, maar onze nieuwe volleybalinstructeur Jeffrey speelde afgelopen zaterdag zelf ‘n oefenpotske tegene de mannekes oet Tectum Achel. Jep, dat ligt zeker en vast in België. Da’s weer eens een ander paar mouwen. Efkes rap de volleybalschoenen aansteken ginder in het Omnisport, en daarna was het tijd om lekker te gaan bougeren. Alleman had er goesting in! Jeffrey ontweek den zetel in de eerste drie sets en speelde bangelijk! Nu willen we niet stoefen, maar met een scoringspercentage van 83 procent was Jeffrey feitelijk wel den krak van den match hoor, heel graaf! Of den mannekes oet Achel van tevoren een dikke nek hadden, weten we niet. Maar het was in ieder geval ook niet terecht geweest, want de mannekes oet Apeldoorn wonnen de oefenmatch dubbel en dik met 4-1. 

Tot slot: coach Bert. Als Bert niet bezig is met volleybal geniet hij graag met zijn vriendin Tineke van een wijntje op de bank. Tot hun grote verdriet zijn hierdoor vlekjes ontstaan op de bank. En laten ze die bank nu net willen gaan verkopen... Bert ging dit varkentje dus even wassen. Alles voor zijn Tineke. Emmers met sop werden gepakt en het boenen kon beginnen. Dit bleek niet te helpen; 0-1 voor de bank. Bert gaf zich niet zo snel gewonnen en begon vol goede moed aan een tweede poging. De vlekken kregen het al moeilijk en begonnen te vervagen, maar zij trokken alsnog aan het langste eind. Tussenstand: 0-2. Poging drie… De vermoeidheid sloeg echter toe; time-out. Een nieuw strijdplan werd bedacht; Bert besloot zijn joker in te zetten, oftewel, de tapijtreiniger. De vlekken zagen dit niet aankomen en een aantal gaf zich gewonnen; 1-2. Dit smaakte naar meer. Bert boende door tot een stand van 2-2 was bereikt. Nog één keer en Bert had de strijd gewonnen. Vastbesloten als hij was om Tineke blij te maken, trok hij een laatste sprintje met de tapijtreiniger en de vlekken waren verdwenen als sneeuw voor de zon. Tevreden plofte hij - uiteraard met een wijntje en Tineke - neer op de bank. Eindstand: 3-2.

Wat een dag zeg, en wat een overwinningen! Aanstaande zaterdag wagen we een tweede poging om het seizoen 2020/2021 officieel te openen. En waar kun je dat beter doen dan lekker thuis in de Meerwaarde? Om 17.00 vangen we aan tegen de Bevers uit Lemelerveld. De wedstrijd zal te volgen zijn via de livestream van SSStv: https://www.youtube.com/channel/UCdm2fcd9qLN55fKhpiXxVxQ/featured. Hopelijk tot dan!

0
0
0
s2smodern

Contact

Algemene zaken:
Paul Boshuis
E-mail: algemeen@sss-barneveld.nl
Telefoon: 06-52323862

Jeugd TC:
Bert Glismeijer
E-mail: jeugdtc@sss-barneveld.nl

Dames TC:
Henk-Jan Ebbers
E-mail: damestc@sss-barneveld.nl
T
elefoon: 06-12079483

Heren TC:
Gepko Hahn
E-mail: herentc@sss-barneveld.nl

Secretariaat Volleybalvereniging SSS:
Schoutenstraat 72G
3771 CK Barneveld
Telefoon: 06-22667983
Email : secretariaat@sss-barneveld.nl

Inloggen (mobiel)